I SA/Wa 839/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent stażysta Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. wniosku J. B., E. O. i D. P. o dopuszczeni do udziału w sprawie w charakterze uczestników postępowania w sprawie ze skargi A. K., L. W., U. T. i M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu J. B., E. O. i D. P. W pismach procesowych złożonych do akt przed rozprawą , poprzedzającą wydanie orzeczenia w sprawie, w dniu [...] listopada 2013r. J. B. , E. O. i D. P. wnieśli o dopuszczenie ich do udziału - w charakterze uczestników , w sprawie toczącej się ze skargi A. K., M. T. , U. T. i L. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2013r. odmawiające wszczęcia postępowania zainicjowanego ich wnioskiem jako następców prawnych dawnych właścicieli nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] ( tj. nabywców odszkodowawczych roszczeń dekretowych) , o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] lipca 1975 r. o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...], znajdującego się w budynku posadowionym na gruncie ww. nieruchomości, na rzecz jego najemcy wraz z ustanowieniem odpowiedniego udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu przynależącego do tego lokalu. Pełnomocnik skarżących wniosła o oddalenie wniosku. Pełnomocnik Prezydenta W. pozostawiła wniosek do uznania Sądu. Z twierdzeń wnioskodawców oraz z okoliczności sprawy wynika, że J. B. oraz E. O. i D. P. są następcami prawnymi przeddekretowych właścicieli spornej nieruchomości, którzy kwestionują uprawnienia A. K., M. T. , U. T. i L. W. jako spadkobierców nabywców odszkodowawczych roszczeń dekretowych do tej nieruchomości . Nie brali udziału w sprawie zakończonej wydaniem kontrolowanego postanowienia a ponadto tutejszy sąd w sprawie sygn. I SA/Wa 1802/12 przesądził , że posiadają interes prawny w zakresie zgłoszenia żądania stwierdzenia nieważności decyzji o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego gruntu tejże nieruchomości na rzecz nabywców odszkodowawczych roszczeń dekretowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 32 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zasada ta znajduje rozszerzenie w art. 33 § 1 i 2 powołanej ustawy. Zgodnie z art. 33 § 1 osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym, czyli w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. W myśl § 2 udział w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższej regulacji wynika, że o możliwości przystąpienia do postępowania decyduje legitymowanie się interesem prawnym. W tej sytuacji Sąd orzekający w sprawie stanął na stanowisku , że . J. B. , E. O. i D. P. nie mogą być uznani za podmioty mieszczące się w kategorii uczestników postępowania w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pojęcie interesu prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie odbiega bowiem od pojęcia interesu prawnego przyjętego w postępowaniu administracyjnym. Przymiot uczestnika postępowania, o którym mowa w art. 33 § 2 powoływanej ustawy daje więc dopiero norma o charakterze materialno-prawnym, bezpośrednio legitymująca określony podmiot do uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym, czy legitymująca go do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. O istnieniu interesu prawnego przesądzają zatem przepisy prawa materialnego. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji. Najważniejszymi cechami interesu prawnego w rozumieniu art. 33 Prawa o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi są bezpośredniość i realność tego interesu. Bezpośredniość dotyczy związku sytuacji prawnej danego podmiotu z normą materialno-prawną, z której ten interes wywodzi. Interes prawny musi być także własny, co oznacza, że nie można opierać go wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (zob. J. Zimmermann, Konstrukcja interesu prawnego w sferze działań Naczelnego Sądu Administracyjnego w: Gospodarka, Administracja, Samorząd, red. H. Olszewski, B. Popowska, Poznań 1997, s. 610). W niniejszej sprawie , na obecnym jej etapie , nie ma podstaw do uznania bezpośredniego związku między sferą praw i obowiązków J. B. ,E. O. i D. P. .a zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym, którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło A. K., M. T. , U. T. i L. W. wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku przy ul. [...] . Podkreślić należy, że wnioskodawcy nie byli uczestnikami postępowania zakończonego wydaniem decyzji o sprzedaży lokalu , nie legitymują się żadnym tytułem prawnorzeczowym do nieruchomości gruntowej jak też budynku, w którym znajduje się sprzedany lokal. W obrocie prawnym pozostają natomiast decyzje Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012r. nr [...] oraz [...] , które ustanawiają użytkowanie wieczyste gruntu nieruchomości przy ul. [...] na rzecz A. K., M. T. , U. T. i L. W. Powyższe przesądza zdaniem Sądu , że J. B. , E. O. i D. P. w obecnych okolicznościach faktycznych sprawy nie mają interesu prawnego w kwestionowaniu decyzji o sprzedaży lokalu. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając , że nie zostały spełnione przesłanki z art. 33 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.