I SA/Wa 842/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.) Sędziowie WSA Przemysław Żmich WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Szmydta od udziału w sprawie ze skargi A.K., L.W., U.T., M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek J.B. pismem z dnia [...] października 2013 r. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasza Szmydta z uwagi na ewentualność utracenia możliwości bezstronnego orzekania w sprawie. Oświadczeniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Szmydt wyjaśnił, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami admiracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyłączające go od rozpoznania sprawy. Oświadczył, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w przypadkach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 § 1 powołanej wyżej ustawy. Okoliczność tę potwierdza znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie z dnia 6 kwietnia 2016 r. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.