I SA/Wa 844/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K., M. D., D.D., D. Ł., Z. L., H. L., J.L., L. L., W. L., M. L., M. V., M. S.i J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 844/17, w ten sposób, że w pkt 1 sentencji wyroku oraz pierwszym akapicie uzasadnienia czwartym i piątym wersie od góry, wpisać zamiast "decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...]", prawidłową datę i numerację orzeczenia tj. "decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...]". Stosownie do postanowień art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Za niedokładność w rozumieniu tego przepisu uznaje się niedokładne określenie stron postępowania, czy nieprawidłowe oznaczenie imienia (nazwiska); błąd pisarski to niewłaściwe użycie wyrazu, błąd gramatyczny czy mylna pisownia; oczywista omyłka to inne oczywiste, niemerytoryczne uchybienie (postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1088/09). Omyłka, która zaszła w sentencji oraz uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Wa 844/17, ma charakter błędu pisarskiego, wynikającego z niewłaściwego podania daty i numeru decyzji pierwszej instancji. Z akt sprawy bezspornie bowiem wynika, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...], nie zaś jak mylnie wpisano w wyroku decyzję z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...]. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.