I SA/Wa 845/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Agnieszka Miernik Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. K. od decyzji wydanej przez Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działającego z upoważnienia Burmistrza Gminy B., o umorzeniu postępowania z wniosku W. K. w sprawie przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej, z powodu bezprzedmiotowości postępowania – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Kierownik Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działający z upoważnienia Burmistrza Gminy B., decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r. umorzył postępowanie z wniosku W. K. w sprawie przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej, z powodu bezprzedmiotowości postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania W. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych, że wnioskami: nr [...] z dnia 19 stycznia 2009 r. (protokół z dnia 21 stycznia 2009 r.), nr [...] z dnia 26 stycznia 2009 r. (protokół z dnia 27 stycznia 2009 r.), oraz dwoma wnioskami nr [...] i nr [...] złożonymi w dniu 28 stycznia 2009 r. skarżący zwrócił się o udzielenie pomocy w formie zasiłku celowego na: kserokopie dokumentów i zakup znaczków pocztowych w styczniu 2009 r. , oddłużenie mieszkania, naprawę maszyn do pisania, wymianę zamków w drzwiach wejściowych, opłacenie rachunków za gaz według załączonych faktur: tj. faktura V A T z dnia 3 stycznia 2009 r. za okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. oraz trzy faktury V AT z dnia 10 stycznia 2009 r. za okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. oraz wypłacenie zaległych zasiłków. Organ odwoławczy wskazał, ze sprawy zgłoszone we wskazanych wnioskach nie mogą zostać rozpoznane co do ich istoty, bowiem zostały już wcześniej rozstrzygnięte merytorycznie przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że sprawa dotycząca kserokopii dokumentów i zakupu znaczków pocztowych w styczniu 2009 r. została rozstrzygnięta decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., kwestia oddłużenia mieszkania była już rozpoznawana i została rozstrzygnięta decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008 r. Wniosek dotyczący udzielenia pomocy finansowej na naprawę maszyn do pisania oraz wymianę zamków w drzwiach wejściowych, organ I instancji rozstrzygnął decyzją [...] z dnia [...] września 2008 r. Sprawa opłacenia rachunków za gaz również została rozstrzygnięta decyzjami: nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. Sprawa wypłaty zaległych zasiłków była już przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Organ odwoławczy podniósł, że wydanie decyzji w sprawie rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności nowej decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.), a zatem wydanie ponownej decyzji nie jest możliwe, gdy mamy do czynienia z tożsamością sprawy co do przedmiotu i podmiotu, co zachodzi wówczas, gdy ta sama osoba wystąpi o wydanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej w sprawie, którą organ ten już rozstrzygnął w decyzji administracyjnej. Organ odwoławczy podkreślił, że powtórne rozpoznanie sprawy, która została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją, prowadziłoby do wadliwości decyzji późniejszej, dlatego też postępowanie z wymienionych wniosków, złożonych ponownie przez skarżącego w sprawach rozstrzygniętych już przez organ I instancji, jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu, co oznacza, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Organ odwoławczy zaznaczył, że Kierownik Działu Pomocy Środowiskowej Ośrodka Pomocy Społecznej w B. postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. dokonał zwrotu podania z dnia 28 stycznia 2009 r. wniesionego przez W. K. w części dotyczącej kradzieży dokumentów, odszkodowania za przedmioty ukradzione i wycofania od komornika wniosku o wszczęcie egzekucji z nieruchomości. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. K. Skarga nie zawiera zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Istotą niniejszej sprawy jest zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wszczętego wnioskami W. K. : - z dnia 21 stycznia 2009 r. na kserokopie dokumentów i zakup znaczków pocztowych w styczniu 2009 r., oddłużenie mieszkania, naprawę maszyn do pisania oraz zamków w drzwiach wejściowych, - z dnia 27 stycznia 2009 r. o pomoc na kserokopie dokumentów i zakup znaczków pocztowych w styczniu 2009 r. oraz oddłużenie mieszkania, - z dnia 28 stycznia 2009 r. o pomoc na oddłużenie mieszkania, opłacenie rachunków za gaz i wypłacenie zaległych zasiłków. Organy administracji publicznej I instancji oraz II instancji ustaliły, ze sprawy te zostały wcześniej rozstrzygnięte decyzjami Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działającego z upoważnienia Burmistrza Gminy B. Sprawa dotycząca kserokopii dokumentów i zakupu znaczków pocztowych w styczniu 2009 r. została rozstrzygnięta decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., sprawa oddłużenia mieszkania została rozstrzygnięta decyzją nr [...] z dnia [...] września 2008 r., sprawa dotycząca udzielenia pomocy finansowej na naprawę maszyn do pisania oraz wymianę zamków w drzwiach wejściowych, została rozstrzygnięta decyzją [...] z dnia [...] września 2008 r., sprawa opłacenia rachunków za gaz została rozstrzygnięta decyzjami: nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. sprawa wypłaty zaległych zasiłków została rozstrzygnięta decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Ma rację organ administracji, wskazując, ze wydanie decyzji w sprawie rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności nowej decyzji (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.), a zatem wydanie ponownej decyzji nie jest możliwe, gdy mamy do czynienia z tożsamością sprawy co do przedmiotu i podmiotu. Przepis art. 156 § 1 pkt 3 kpa spełnia rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej, wyrażonej w art. 16 § 1 kpa rozciągając tę gwarancję na decyzję oraz na sprawę, którą ona załatwia. Organy administracji publicznej ustaliły na podstawie materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości, że istnieje tożsamość spraw rozstrzygniętych decyzjami administracyjnymi oraz spraw objętych nowymi wnioskami W. K. Przedmiotowe sprawy dotyczą tych samych przedmiotów i tego samego stanu prawnego oraz faktycznego spraw objętych wnioskami. Z tego względu umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości dokonane przez organ administracji publicznej jest zasadne. Organy należycie uzasadniły swoje stanowisko. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.