I SA/Wa 847/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz (spr.) WSA Krystyna Kleiber Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. I SA/Wa 847/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu odwołania Z. B., od decyzji Zastępcy Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] marca 2004 r., nr [...], którą odmówiono przyznania zasiłku celowego na dofinansowanie zakupu żywności utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie Z. B., domagając się jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania celem udzielenia zapomogi na żywność i leki. Skarżąca zakwestionowała prawidłowość niektórych okoliczności wskazanych w uzasadnieniu decyzji pierwszoinstancyjnej, zarzuciła nieprawidłowe postępowanie pracownikom MOPS. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. w odpowiedzi na skargę wnosiło o jej oddalenie. Organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i szczegółowo ustosunkował się do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 ustawy stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. Nr 64, poz. 414 ze zm.). Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 149 ust. 1 tej ustawy z dniem wejścia w życie ustawy decyzje, które zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej wygasają z mocy prawa (z zastrzeżeniem przewidzianych tą ustawą wyjątków, do których nie należą sprawy dotyczące zasiłków celowych). Zgodnie z art. 150 nowej ustawy o pomocy społecznej do spraw wszczętych i nie zakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy ustawy nowej. Skoro zaskarżona decyzja wygasła z mocy prawa z dniem 1 maja 2004 r., to stwierdzić należało, że postępowanie sądowe ze skargi Z. B. stało się bezprzedmiotowe i na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało postanowić jak w sentencji. Dodać należy, że skarżąca ma możliwość ubiegania się o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r., o czym została poinformowana w odpowiedzi na skargę. Sąd nie jest uprawniony do rozważenia zarzutów dotyczących pracy osób zatrudnionych w ośrodkach pomocy społecznej. Uwagi w tej kwestii można kierować do przełożonego osoby, której te zastrzeżenia dotyczą w trybie określonym w dziale VIII kpa regulującym sprawy skarg i wniosków.