I SA/Wa 849/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego J. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem 22% podatku od towarów i usług. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...], na podstawie art. 127 § 2 kpa w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania W. K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] o odmowie pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego na wykonanie kserokopii dokumentów w marcu 2009 r. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W. K. wystąpił do Burmistrza B. z wnioskiem o przyznanie mu zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego na wykonanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych w marcu 2009 r. Burmistrz B. decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] odmówił W. K. pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego na wykonanie kserokopii dokumentów w marcu 2009 r. Uzasadniając wydanie rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że po wnikliwej analizie sytuacji wnioskodawcy w zakresie konieczności prowadzenia korespondencji z urzędami lub sądami i innymi instytucjami, uznał, że zakup znaczków pocztowych we wnioskowanej liczbie nie jest uzasadnioną potrzebą życiową. Dodał również, że W. K. może nieodpłatnie realizować w ośrodku pomocy społecznej 30 sztuk korespondencji. Od powyższej decyzji W. K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Ponownie rozpoznając sprawę organ drugiej instancji na wstępie zaznaczył, że przy rozpoznawaniu indywidualnej sprawy organ prowadzący postępowanie ma obowiązek stosować zasadę prawdy obiektywnej o której mowa w art. 7 kpa. Kolegium podkreśliło, że istotą zasiłku celowego jest zaspokojenie konkretnej potrzeby bytowej umożliwiającej życie w warunkach odpowiadających godności człowieka, dlatego też organy powinny ustalić czy zaspokojenie tej potrzeby jest w świetle jego sytuacji życiowej rzeczywiście niezbędne. W tym celu powinny dokonać oceny sytuacji rodzinnej i majątkowej strony, która ma niewątpliwie wpływ na zakres zaspokojenia potrzeb. Kolegium uznało, że w przedmiotowej sprawie dla ustalenia czy podjęte rozstrzygnięcie Burmistrza B. było prawidłowe potrzebne jest przede ustalenie czy potrzeba odwołującego się ma charakter o jakim mowa w art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64, poz. 593 ze zm.). Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ odwoławczy uznał, że przepis art. 39 powołanej ustawy jedynie przykładowo wylicza cele na jakie może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek ten ma z założenia zaspokoić niezbędną potrzebę bytową czyli związaną z codziennym życiem i codziennym zaspakajaniem potrzeb życiowych, zdrowotnych, mieszkaniowych i edukacyjnych. Kolegium uznało, że żądana przez W. K. w podaniu ilość środków na wykonanie kserokopii i zakup znaczków przekracza ilość, którą można by uznać za uzasadnioną potrzebami dnia codziennego. Mimo szczególnej sytuacji wnioskodawcy, który prowadzi swoje liczne sprawy administracyjne i cywilne, ilość żądanych środków wydaje się nieuzasadniona, tym bardziej, że jak wynika z informacji organu pierwszej instancji W. K. może w Ośrodku Pomocy Społecznej w B. wykonać miesięcznie 30 sztuk korespondencji. Kolegium uznało zatem, że organ pierwszej instancji należycie uzasadnił swoją decyzję i nie budzi ona wątpliwości i zastrzeżeń co do jej legalności i celowości. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] o odmowie pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego na wykonanie kserokopii dokumentów w marcu 2009 r. Na decyzję Kolegium z [...] kwietnia 2009 r. W. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował prawidłowość wydanej decyzji i wniósł o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie stwierdzając jednocześnie, że podtrzymuje całość argumentacji zawartej w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Oceniając we wskazanym wyżej zakresie zaskarżoną decyzję w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, po rozważeniu podniesionych przez skarżącego zarzutów Sąd uznał, że nie dają one podstaw do podważenia legalności zaskarżonej decyzji i decyzji utrzymanej nią w mocy, bowiem oba rozstrzygnięcia nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podkreślić należy, że ustawa o pomocy społecznej na podstawie której wydano zaskarżone decyzje w art. 2 i 3 stanowi, że jest instytucją mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Osoby ubiegające się o przyznanie im świadczenia z pomocy społecznej muszą liczyć się z tym, że nie każdy ich wniosek i nie w pełnym zakresie zostanie automatycznie uwzględniony, bowiem rodzaj, forma i rozmiar świadczenia muszą być odpowiednie nie tylko do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Zatem jak słusznie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w pierwszej kolejności konieczne jest przeprowadzenie oceny całokształtu sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy po to, aby ustalić czy wnioskowana pomoc jest mu niezbędna (por. art. 39 ustawy o pomocy społecznej). W ocenie Sądu oba kryteria w niniejszej sprawie zostały uwzględnione. Kwestionowane przez skarżącego decyzje nie przekraczają granic uznania administracyjnego. Zarówno organ pierwszej jak i drugiej instancji szczegółowo uzasadnił odmowę przyznania pomocy finansowej na wykonywanie kserokopii dokumentów i zakup znaczków pocztowych podnosząc, iż żądana ilość środków na wykonanie kserokopii i zakup znaczków przekracza ilość, którą można by uznać za uzasadnioną potrzebami dnia codziennego tym bardziej, że W. K. może w Ośrodku Pomocy Społecznej w B. wykonać miesięcznie trzydzieści sztuk korespondencji. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.