I SA/Wa 855/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie WSA Gabriela Nowak WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi C. B. na decyzję S. K. O. w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2010 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku nr [...] Burmistrza W. ustalającą opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we wsi Z., oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...],[...] i [...], które powstały z podziału działki nr [...], zatwierdzonego ostateczną decyzją Burmistrza W. z dnia [...] lutego 2008 roku. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że zawiadomieniem z dnia 17 listopada 2008 roku Burmistrz W. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], położonej we wsi Z., w związku z jej podziałem zatwierdzonym ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 roku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku wydaną z upoważnienia Burmistrza W. ustalono opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej we wsi Z., oznaczonej jako działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], które powstały z podziału działki nr [...]. Organ I instancji ustalił ww. opłatę dla współwłaścicieli zgodnie z ich udziałem w tj. C. B. współwłaścicielce co do 1/3 części – kwotę [...] zł, K. B. współwłaścicielce co do 1/3 części – kwotę [...] zł. I. B. współwłaścicielowi co do 1/3 części – kwotę [...] zł . Jednocześnie organ zobowiązał ww. osoby do wniesienia opłaty w terminie 10 dni po upływie 14 dni od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. Organ I instancji, uznał, że na skutek podziału, dokonanego na wniosek współwłaścicieli, nastąpił wzrost jej wartości, zaś stawka procentowa wzrostu wartości nieruchomości ustalona została na poziomie 30 % zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] stycznia 2007 roku w sprawie określenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Rozpoznając odwołanie złożone od decyzji organu I instancji , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przywołało treść art. 98 a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. u. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.) i podało, że zdaniem organu odwoławczego wartość nieruchomości przed podziałem tj. wg stanu na dzień [...] lutego 2008 roku została oszacowana na kwotę [...] zł, zaś wartość przedmiotowej nieruchomości po podziale tj. wg stanu na dzień [...] lutego 2008 roku została oszacowana na kwotę [...] zł. Wg Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w niniejszej sprawie rzeczoznawca majątkowy prawidłowo określił wartość rynkową nieruchomości w podejściu porównawczym metodą porównywania parami. Sporządzony operat uwzględnia wszelkie elementy, które mogą mieć wpływ na wartość nieruchomości (położenie, przeznaczenie w planie zagospodarowania przestrzennego, stopień wyposażenia w infrastrukturę techniczną , dojazd, wielkość, kształt, stopień gospodarowania). Proces szacowania, w tym dobór ilości i rodzajów transakcji w określonym przedziale czasowym jest sprawą rzeczoznawcy majątkowego, który przebieg wnioskowania przy wycenie zobowiązany jest przedstawić w sporządzonym operacie. Poza tym biegła odniosła się do zarzutów skierowanych przez skarżącą do sporządzonego operatu. Organ odwoławczy wskazał także, że podział nieruchomości został dokonany decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku wydaną przez Burmistrza W. Decyzja ta był ostateczna w dacie orzekania przez organ I instancji. Wysokość opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości określa uchwała nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] stycznia 2007 roku w sprawie określenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału (Dz. U. Woj. [...] Nr [...] poz. [...]). Uchwała ta określa stawkę procentową opłaty adiacenckiej w wysokości 30 % z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału. I taką też stawkę przyjął Burmistrz W. przy obliczaniu opłaty adiacenckiej z tytułu podziału przedmiotowej nieruchomości. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosła C. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającą z dnia [...] sierpnia 2009 roku Nr [...]. W skardze zarzuciła wydanie decyzji z naruszeniem art. 7 i 77 kpa, naruszenie art. 79 kpa poprzez pozbawienie skarżącą prawa do udziału w oględzinach nieruchomości , brak wywnioskowania z operatu szacunkowego, o ile wzrosła wartość jej nieruchomości na skutek wyłącznie podziału, naruszenie § 41 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego poprzez błędne, zdefiniowanie i przyjęcie przez biegłego stanu nieruchomości po podziale co miało wpływ na niekorzystny dla skarżącej wynik wyceny, wykorzystanie nieaktualnej wyceny do ustalenia opłaty adiacenckiej w sytuacji spadku cen na rynku nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony jest jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art.145 §1 lub art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie toczyło się w trybie przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2063 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji. I tak zgodnie z art.98a ust.1 tej ustawy, jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego /.../ wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 30 % różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna /.../. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej /.../. W myśl zaś ust.1a art.98a w/w ustawy - ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić, jeżeli w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna /.../, obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w ust. 1. Do ustalenia opłaty adiacenckiej przyjmuje się stawkę procentową obowiązującą w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna /.../. W świetle powyższej regulacji, stwierdzić należy, że organy zasadnie przyjęły, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki określone w cyt. wyżej przepisie art.98a ust.1 i 1a ustawy do ustalenia względem skarżącej C. B. opłaty adiacenckiej . Otóż niesporne jest w sprawie, że decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] Burmistrz W. na wniosek m.in. skarżącej C. B. jako współwłaścicielki działki gruntu nr ewid. [...] o powierzchni [...] ha położonej w miejscowości Z. zatwierdził podział tej nieruchomości na działki oznaczone numerami: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] maja 2008 r. Niesporne jest również i to, że organ I instancji ustalił opłatę adiacencką w terminie 3 lat od dnia, w którym opisana wyżej decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położona w Z. stała się ostateczna, jako że miało to miejsce w dniu [...] sierpnia 2009 roku . Z akt sprawy wynika także, że na skutek opisanego wyżej podziału przedmiotowej nieruchomości wzrosła jej wartość. Okoliczność ta jednoznacznie wykazana została w sporządzonym przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego W. K. operacie szacunkowym z [...] grudnia 2008 r., gdzie stwierdzono, iż wartość szacowanej nieruchomości przed podziałem to równowartość kwoty [...] zł, natomiast wartość ta po podziale stanowi kwotę [...] /str.2,operatu szacunkowego/. Niewątpliwe jest i to, że w dniu [...]lutego 2008 r., tj. w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział przedmiotowej nieruchomości stała się ostateczna obowiązywała uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w W. z dnia [...] stycznia 2007 roku w sprawie stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, ustalającą tę stawkę w wysokości 30 % różnicy wzrostu wartości nieruchomości (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...] poz. [...]). Nadto podkreślić należy, iż z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej, miała możliwość zapoznania się z zebranym materiałem, w tym z opisanym wyżej operatem szacunkowym, jak i miała możliwość składania wniosków. Należy natomiast zgodzić się z zarzutem skargi , że naruszono art. 79 kpa w ten sposób, ze nie zawiadomiono skarżącej o terminie oględzin przedmiotowej nieruchomości. Jednak zdaniem sądu , w sytuacji zapoznania skarżącej się z operatem szacunkowym i złożeniem co do niego uwag w dalszej części postępowania administracyjnego, to art. 79 kpa przez organ nie można uznać za takie , które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonana przez Sąd analiza operatu szacunkowego z [...] grudnia 2009 r., stanowiącego podstawę do ustalenia przez organ I instancji spornej opłaty, pozwala na stwierdzenie, że operat ten autorstwa uprawnionego rzeczoznawcy majątkowego W. K. – wykonany został zgodnie z przepisami art. 7, art.151 – 158 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz.2109). Wyliczenie przez rzeczoznawcę wartości przedmiotowej nieruchomości podejściem porównawczym metoda porównywania parami na kwoty [...] zł, przed podziałem, zaś na kwotę [...] zł po podziale, oparte na obszernym materiale porównawczym, - pozwala na stwierdzenie, że wykazane zostało, iż w wyniku podziału opisanej wyżej nieruchomości nastąpił faktyczny wzrost jej wartości. W tym stanie rzeczy, zebrany w sprawie materiał dowodowy, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki dawał organowi I instancji podstawę do ustalenia Skarżącej opłaty planistycznej w kwocie [...] zł, czyli 30 % różnicy wartości nieruchomości. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a do czego ograniczają się kompetencje Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej - nie wykazała, by tak decyzja organu pierwszej instancji, jak i decyzja organu odwoławczego wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa o którym stanowi cyt. wyżej przepis art.145 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi Spółki a, wobec tego oddalił ją w myśl art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.