I SA/Wa 857/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. w [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...], w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie 690 zł z tytułu wzrostu wartości działki nr [...] położonej w C. przy ul. [...] w związku z wybudowaniem ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji Sanitarnej w ulicy [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że w dniu 18 sierpnia 2004 r. oddana została do użytku inwestycja pod nazwą "Kanalizacja Sanitarna dla osiedla [...] w ulicach [...] wraz z przyłączami, co potwierdza protokół odbioru końcowego robót, zakończenia budowy oraz przejęcia inwestycji. W kwietniu 2006 r. rzeczoznawca majątkowy mgr inż. Z. M. sporządził operat szacunkowy, w którym określił, że przed wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami w ulicy [...] wartość działki objętej decyzją wynosiła 5582 zł zaś po wybudowaniu tego urządzenia wzrosła do kwoty 6962 zł. Wzrost wartości tych nieruchomości spowodowany wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej wyniósł zatem 1380 zł. Zgodnie z uchwałą Rady Miasta C. z dnia 30 sierpnia 2001 r. Nr 56/VII/2001 w sprawie stawki procentowej opłat adiacenckich opłata adiacencka została określona w wysokości 50% wzrostu wartości działki tj. na kwotę 690 zł. Jako podstawię prawną decyzji organ I instancji powołał art. 144, 145, 146 i 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji zarzucając, że zostały wydane z naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła, że w momencie zakończenia inwestycji Rada Ministrów nie wydała rozporządzenia wykonawczego, w którym miały zostać szczegółowo określone warunki, do ustalenia opłaty adiacenckiej. Przepisy te, zdaniem skarżącej, weszły w życie dopiero 31 grudnia 2006 r., a więc po terminie ukończenia budowy kanalizacji sanitarnej co miało miejsce 18 sierpnia 2004 r. Wydanie decyzji przed dniem 31 grudnia 2006 r. jest w ocenie skarżącej ewidentnym naruszeniem prawa W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna, gdyż decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji. W rozpoznawanej sprawie zarówno w dacie wydania decyzji przez organ I instancji jak i w dacie wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze kwestie związane z opłata adiacencką regulowały wyłącznie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1591 - tekst jedn., ze zm.)w artykułach od 143 do 148. Zaskarżone decyzje zostały wydane w zgodzie z treścią tych przepisów. Jak bowiem wynika ze znajdującego się w materiale dokumentacyjnym operatu sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego wartości objętych zaskarżoną decyzją nieruchomości na skutek wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej wzrosła o 1380 zł. Natomiast wysokość takiej opłaty ustalona w uchwale Rady Miasta C. z dnia 30 sierpnia 2001 r. Nr 56/VII/2001, opublikowanej w Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z 2001 r. Nr 187, poz. 312, - w wysokości 50% różnicy między wartością nieruchomości przed wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej, a wartością nieruchomości po wybudowaniu tego urządzenia, wynosi 690 zł. O możliwości zapoznania się z treścią operatu szacunkowego jak i zgłoszenia świadczeń wniesionych na rzecz budowy sieci kanalizacji sanitarnej skarżąca była przez organ I instancji powiadomiona stosowanymi pismami, których dowody znajdują się w aktach postępowania administracyjnego. Skarżąca nie zgłaszała w toku tego postępowania żadnych zastrzeżeń co do operatu szacunkowego, jak również nie zgłaszała żadnych kwot do zaliczenia na poczet opłaty adiacenckiej. Z powyższych względów Prezydent Miasta C. był uprawniony w świetle art. 145 powołanej ustawy do wydania zaskarżonej decyzji, która jako zgodna z prawem została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Odnosząc się do zarzutów skargi to należy stwierdzić, że nie zostały wydane przepisy wykonawcze określające warunki do ustalenia opłaty adiacenckiej. Faktycznie, w dniu 22 września 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 142, poz. 1492), która w art. 1 pkt 96 dodała art. 148a do ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stanowił, że Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, określi kryteria uznawania, że zostały stworzone warunki do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej, wystarczające do ustalenia opłaty adiacenckiej. Jednakże rozporządzenie to nigdy nie zostało wydane natomiast przepis art. 148a został uchylony w art. 21 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o zmianie i uchyleniu niektórych uprawnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 220, poz. 1600), która to ustawa weszła w życie z dniem 31 grudnia 2006 r. W tej sytuacji należy uznać, że nie było przeszkód prawnych do wydania zaskarżonych decyzji. Do pisma procesowego z dnia 10 października 2007 r. (k.20) skarżąca M. K. dołączyła pokwitowanie na kwotę czterech milionów złotych datowane 19 września 1994 r. podnosząc, że kwota ta dotyczy partycypacji w kosztach budowy kanalizacji a nie została uwzględniona w ustalaniu wysokości opłaty adiacenckiej zaskarżoną decyzją. Należy stwierdzić, co już zostało wskazane wyżej w niniejszym uzasadnieniu, że Sąd bada zgodność z prawem zaskarżonych decyzji według stanu prawnego i faktycznego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika by skarżąca zgłaszała w toku tego postępowania tę lub inną kwotę, która w jej ocenie powinna być zaliczona na poczet opłaty adiacenckiej mimo, że była o tym przez organ powiadomiona. Podnoszenie wiec tej kwestii dopiero w toku postępowania skargowego przed sądem nie może odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku, albowiem Sąd uwzględnia tylko stan faktyczny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.