I SA/Wa 858/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie WSA Jolanta Rudnicka WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2007 r. sprawy ze skargi M.K. i E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej. oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...], w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w kwocie 5312 zł z tytułu wzrostu wartości działek nr [...] położonych w C. przy ul [...] w związku z wybudowaniem ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji sanitarnej w ulicy [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że w dniu 18 sierpnia 2004 r. oddana została do użytku inwestycja pod nazwą "Kanalizacja sanitarna dla osiedla [...] w ulicach [...] wraz z przyłączami", co potwierdza protokół odbioru końcowego robót, zakończenia budowy oraz przejęcie inwestycji. W kwietniu 2006 r. rzeczoznawca majątkowy mgr inż. Z. M. sporządził operat szacunkowy, w którym określił, że przed wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami w ulicy [...] wartość działek objętych decyzją wynosiła 45839 zł zaś po wybudowaniu tego urządzenia wzrosła do kwoty 57169 zł. Wzrost wartości tych nieruchomości spowodowany wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej wyniósł zatem 11330 zł. Zgodnie z uchwałą Rady Miasta C. z dnia 30 sierpnia 2001 r. Nr 56/VII/2001 w sprawie stawki procentowej opłat adiacenckich opłata adiacencka została określona w wysokości 50 % wzrostu wartości działki tj. na kwotę 5665 zł. Od tej kwoty odliczono kwotę 353 zł z tytułu wpłaty na Społeczny Komitet Budowy Sieci Kanalizacyjnej tak więc opłata została ostatecznie określona w wysokości 5312 zł. Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji powołał art. 144, 145, 146 i 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. i E. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i decyzji organu I instancji zarzucając, że zostały wydane z naruszeniem prawa. Skarżący podnoszą, że w momencie zakończenia inwestycji Rada Ministrów nie wydała rozporządzenia wykonawczego, w którym miały zostać szczegółowo określone warunki do ustalenia opłaty adiacenckiej. Przepisy te, zdaniem skarżących, weszły w życie dopiero 31 grudnia 2006 r. a więc po terminie ukończenia budowy kanalizacji sanitarnej co miało miejsce 18 sierpnia 2004 r. Wydanie decyzji przed dniem 31 grudnia 2006 r. jest w ocenie skarżących ewidentnym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna gdyż decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. W rozpoznawanej sprawie zarówno w dacie wydania decyzji przez organ I instancji jak w dacie wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze kwestie związane z opłatą adiacencką regulowały wyłącznie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1591 - tekst jedn. ze zm.) w artykułach od 143 do 148. Zaskarżone decyzje zostały wydane w zgodzie z treścią tych przepisów. Jak bowiem wynika ze znajdującego się w materiale dokumentacyjnym operatu sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego wartość objętych zaskarżoną decyzją nieruchomości na skutek wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej wzrosła o 11330 zł. Natomiast wysokość takiej opłaty ustalona w uchwale Rady Miasta C. z dnia 30.08.2001 r. Nr 56/VII/2001, opublikowanej w Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z 2001 r. Nr 187, poz. 3125, w wysokości 50 % różnicy między wartością nieruchomości przed wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej, a wartością nieruchomości po wybudowaniu tego urządzenia, wynosi 5665 zł. Kwota ta, stosownie do treści art. 148 ust. 4 powołanej ustawy, została pomniejszona o kwotę wpłaty na Społeczny Komitet Budowy Sieci Komunalizacyjnej. O możliwości zapoznania się z treścią aparatu szacunkowego jak i zgłoszeniu świadczeń wniesionych na rzecz budowy sieci kanalizacji sanitarnej skarżący byli przez organ I instancji powiadomieni stosownymi pismami, których dowody doręczenia znajdują się w aktach postępowania administracyjnego. Skarżący nie zgłaszali w toku tego postępowania żadnych zastrzeżeń co do operatu szacunkowego jak również nie zgłaszali żadnych kwot do zaliczenia na poczet opłaty adiacenckiej. Z powyższych względów Prezydent Miasta C. był uprawniony w świetle art. 145 powołanej ustawy do wydania zaskarżonej decyzji, która jako zgodna z prawem została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy. Odnosząc się do zarzutów skargi to należy stwierdzić, że nie zostały w ogóle wydane przepisy wykonawcze określające warunki do ustalenia opłaty adiacenckiej. Faktycznie, w dniu 22 września 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 28.11.2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 1492), która w art. 1 pkt. 96 dodała art. 148a do ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten stanowił, że Rady Ministrów w drodze rozporządzenia, określi kryteria uznawania, że został stworzone warunki do podłączenia nieruchomości do urządzeń infrastruktury technicznej, wystarczające do ustalenia opłaty adiacenckiej. Jednakże rozporządzenie to nigdy nie zostało wydane natomiast przepis art. 148a został uchylony w art. 21 ustawy z dnia 18.10.2006 r. o zmianie i uchyleniu niektórych uprawnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 220, poz. 1600), która to ustawa weszła w życie z dniem 31 grudnia 2006 r. W tej sytuacji należy uznać, że nie było przeszkód prawnych do wydania zaskarżonych decyzji. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.