I SA/Wa 862/16

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata Z. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi U. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Z. L. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 360,00 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) oraz tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) łącznie kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy). Postanowieniem z dnia 1 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – Z. L. Postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę ze względu na nieuzupełnienie przez skarżącą braku formalnego skargi. Na powyższe postanowienie skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, iż nie zostały one opłacone ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. sygn. akt I OZ 533/16 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Podczas rozprawy wyznaczonej na dzień 9 września 2016 r. skarżąca była reprezentowana przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu – adwokata Z. L. Pełnomocnik poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz.461 j.t.) przestało obowiązywać. Zgodnie jednak z treścią § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 26 listopada 2015 r. (data wniesienia skargi) i zakończona postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. odrzucającym skargę. Wskutek uchylenia powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. sprawa została wszczęta na nowo, a zatem do ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu w zakresie reprezentowania strony przed sądem w pierwszej instancji oraz za postępowanie zażaleniowe zastosowanie będą miały przepisy ww. Rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie opłata maksymalna wynosi 480,00 zł. Natomiast z treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia wynika, że opłata maksymalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Z powyższych względów, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie za reprezentowanie strony przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w wysokości 240,00 zł (½ opłaty maksymalnej) oraz za postępowanie zażaleniowe w wysokości 120,00 zł (½ opłaty maksymalnej). Mając na uwadze nakład pracy pełnomocnika (zapoznanie się z aktami sprawy, sporządzenie i wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 31 marca 2016 r., reprezentowanie skarżącej na rozprawie w dniu 9 września 2016 r.) uznano, że wynagrodzenie w wysokości 360,00 zł jest adekwatne do czynności podjętych przez pełnomocnika w niniejszej sprawie. Stawkę tę zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższono o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Obecnie stawka ta wynosi 23 %, co w konsekwencji dało kwotę 442,80 zł. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d i § 4 ust. 1 wyżej powołanego rozporządzenia orzeczono jak w sentencji postanowienia.