I SA/Wa 866/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-02-17
Skład orzekający: Justyna Wtulich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i wysokość wynagrodzenia dla radcy prawnego ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy postępowanie w drugiej instancji zostało zainicjowane po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu?Ratio decidendi
Sąd przyznał radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stosując przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. Zgodnie z tym rozporządzeniem, stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75% opłaty określonej dla pierwszej instancji (240 zł), co daje 180 zł, powiększone o 23% podatek VAT (41,40 zł), łącznie 221,40 zł. Sąd uznał, że nakład pracy pełnomocnika nie uzasadnia przyznania wyższej kwoty.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał wniosek radcy prawnego A. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pomoc ta została udzielona w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie, w której wcześniej Sąd oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Radca prawny został ustanowiony po wydaniu wyroku przez WSA.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu A. B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym : tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych.
Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] oddalił skargę.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2016 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – A. B.
W dniu 10 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, odpis opinii dla skarżącego oraz wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, tj. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie odpowiadającej 75 % stawki wskazanej w
§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) tj. 360 zł powiększonej o należny podatek VAT w kwocie 79,20 zł, stosownie do treści przepisu § 14 ust. 1 pkt 2 lit b) Rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (DZ.U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.). Pełnomocnik oświadczył, że koszty pomocy prawnej w niniejszej sprawie nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje :
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r.
W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 9 lutego 2017 r. i wpłynęła do Sądu w dniu 10 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia (2 listopada 2016 r.) zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie
i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – 75 % tej opłaty,
w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie radca prawny – A. B. został ustanowiony po wydanym przez Sąd wyroku oddalającym skargę, a zatem nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 180 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %).
W konsekwencji w radcy prawnemu – A. B. należy się wynagrodzenie w wysokości 180 zł z tytułu nieopłaconej pomoc prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 zł. Biorąc pod uwagę nakład pracy radcy prawnego uznano, że brak jest podstaw do ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. § 4 ust. 1 rozporządzenia.
Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz
art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło