I SA/Wa 870/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Trochym po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 2026 r. nr 010070/680/3034967/2022 (postępowanie 324121408) w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. A. M. (dalej: "skarżąca"), pismem z 21 marca 2026 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "organ") z 6 marca 2026 r. nr 010070/680/3034967/2022 (postępowanie 324121408) utrzymującą w mocy decyzję z 21 lutego 2024 r. nr 010070/680/3034967/2022 (postępowanie 324121408), w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W odpowiedzi na skargę z 20 kwietnia 2026 r. organ wniósł o oddalenie skargi i umorzenie postepowania w zakresie wysokości świadczenia wychowawczego za okres od 1 czerwca 2023 r. do 30 listopada 2023 r. z uwagi na zaspokojenie roszczenia skarżącej. Następnie, pismem z 17 maja 2026 r., skarżąca złożyła oświadczenie, że nie podtrzymuje skargi z 21 marca 2026 r. z uwagi na wydanie decyzji przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 13 kwietnia 2026 r. i przyznanie jej świadczeń wychowawczych na dziecko w objętych skargą okresach oraz uznanie, że kwoty zaspokoiły jej potrzeby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący cofnął skargę. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu albo czynności dotkniętych wadą skutkującą ich nieważnością, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżąca pismem z 17 maja 2026 r. oświadczyła, że nie podtrzymuje skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako przyczynę wskazała wydanie przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzji z 13 kwietnia 2026 r., na mocy której przyznano jej świadczenie wychowawcze za okresy objęte skargą. Skarżąca podała ponadto, że przyznane świadczenia zaspokoiły jej potrzeby, wobec czego dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe. Treść wskazanego pisma nie pozostawia wątpliwości, że wolą skarżącej było wycofanie zainicjowanej skargi i zakończenie postępowania sądowego. Złożone oświadczenie należy zatem potraktować jako cofnięcie skargi w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd nie stwierdził okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub prowadziłoby do utrzymania w obrocie prawnym aktu dotkniętego wadą nieważnościową. W konsekwencji cofnięcie skargi wywołało skutek procesowy w postaci konieczności umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.