I SA/Wa 874/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Miasto [...], pismem z dnia [...] maja 2016 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], mocą której uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., nr [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 1995 r. w części stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W skardze wniesiono jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonalności decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., sprawa wróci do ponownego rozpoznania, pomimo, że kwestia prawidłowości decyzji Wojewody [...] nie została prawomocnie zakończona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanego przepisu wynika, że konieczną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej. Zaznaczyć przy tym należy, że na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia. W rozpoznawanej sprawie wniosek zawarty w skardze dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., mocą której uchylono decyzję organu pierwszej instancji orzekającą o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji w części stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Zauważyć zatem należy, że w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13). Jak wyżej wskazano w rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania - a więc ze swej istoty decyzji nienadającej się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności stron, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. W złożonym wniosku również nie wykazano okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania, określonej w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać więc za bezzasadny. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.