I SA/Wa 880/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3 marca 2025 r. znak: 010070/680/1391484/2022 (postępowanie 318300548) w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego postanawia: 1. umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, 2. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 14 kwietnia 2025 r. J. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) w przedmiocie zmiany wysokości świadczenia wychowawczego. W skardze skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 12 maja 2025 r. znak: 010070/680/1391484/2022 (postępowanie 318300548) organ uchylił w całości własną decyzję z dnia 3 marca 2025 r. i orzekł o zmianie wysokości przyznanego świadczenia wychowawczego na dziecko L. S. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności, odnosząc się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że decyzją z dnia 12 maja 2025 r. organ wyeliminował z obrotu prawnego decyzję z dnia 3 marca 2025 r. będącą przedmiotem zaskarżenia, postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania tej decyzji stało się bezprzedmiotowe, wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Stosownie natomiast do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego - w rozumieniu powołanego przepisu - mamy do czynienia, kiedy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja ma miejsce w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa. W niniejszej sprawie organ decyzja z dnia 12 maja 2025 r. uwzględnił skargę w całości, uchylając w przewidzianym w art. 54 § 3 ppsa terminie zaskarżoną decyzję z dnia 3 marca 2025 r. Zaistniały zatem przesłanki do umorzenia postępowania sądowego, a mianowicie akt administracyjny będący przedmiotem kontroli, został wyeliminowany z obrotu prawnego. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ppsa., orzekł jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.