I SA/Wa 882/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi W. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. po rozpatrzeniu odwołania W. Ż. od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości działki położonej w C. obręb [...] przy ul. [...] w związku z wybudowaniem ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji sanitarnej w ulicy [...] - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ przedstawił następująco stan faktyczny: Prezydent Miasta C. ustalił W. Ż., właścicielowi działki nr [...] o pow. [...] m- położonej w C. obręb [...] przy ul. [...], jednorazową opłatę adiacencką z kwocie [...] zł w związku ze wzrostem wartości tej nieruchomości wskutek wybudowania ze środków gminy miejskiej C. kanalizacji sanitarnej w ulicy [...]. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, iż zgodnie z treścią przepisów art. 144 - 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), powołany przez Urząd Miasta C. rzeczoznawca majątkowy dokonał oszacowania wzrostu wartości nieruchomości położonych między innymi przy ul. [...], spowodowanego wybudowaniem kanalizacji sanitarnej w tej ulicy. Zgodnie z opinią tego rzeczoznawcy - zawartą w operacie szacunkowym z kwietnia 2006 r. - różnica wartości przedmiotowej działki przed i po wykonaniu inwestycji stanowi kwotę [...] zł, z czego 50% - stosownie do uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] określającej stawkę opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości lub z tytułu budowy urządzeń infrastruktury technicznej stanowi kwotę [...] zł. Odwołując się od decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] W. Ż. wniósł o uchylenie powyższej decyzji i umorzenie postępowania, zarzucając tej decyzji naruszenie art. 7, 10, 77 i art. 80 K.p.a oraz art. 146 § 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odwołujący podał, iż nie doręczono mu kopii operatu szacunkowego, co rażąco narusza art. 10 K.p.a. Ponadto w odwołaniu podniósł, iż operat szacunkowy stanowiący podstawę naliczenia opłaty adiacenckiej został sporządzony wadliwie, gdyż między datą sporządzenia opinii rzeczoznawcy a datą wydania decyzji upłynął okres 4 miesięcy, a to zdaniem odwołującego narusza art. 146 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, który stanowi, iż wartość nieruchomości określa się według ocen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. o ustaleniu opłaty adiacenckiej i potwierdziło zasadność obciążenia W. Ż. tą opłatą. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ stwierdził, że zgodnie z treścią przepisu art. 144 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, organ stwierdził, iż rzeczoznawca majątkowy sporządził zgodnie z obowiązującymi przepisami operat szacunkowy, określający w sposób prawidłowy wzrost wartości przedmiotowej nieruchomości pozostający w związku przyczynowym z wybudowaniem sieci kanalizacji sanitarnej z przyłączami w ul. [...] na kwotę [...] zł. Organ ten podkreślił, iż określenie opłaty adiacenckiej w wysokości 50% wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z uchwałą Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. Nr [...] w sprawie stawki procentowej opłat adiacenckich na kwotę [...] zł nastąpiło zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W. Ż., zarzucając jej naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 97 § 1 pkt 4, art. 136 w zw. z art. 149 i art. 7, 10 ust. 1, 77, 80 i 107 § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 6 K.p.a., jak również przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 ust. 1 i 146 § 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. W uzupełnieniu skargi pismem z dnia 7 listopada 2007 r. skarżący dodatkowo zarzucił organowi naruszenie art. 157 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez uznanie, że operat szacunkowy został sporządzony prawidłowo. W ocenie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. nie rozpatrzyło merytorycznie jakiegokolwiek z zarzutów zawartych przez w/w w odwołaniu, a uzasadnienie decyzji jest lakoniczne. Ponadto zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja opiera się na zbyt dawno sporządzonym, mającym bowiem blisko rok operacie szacunkowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości kontrolę - pod względem zgodności z prawem - zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sądowa kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia przepisów prawa materialnego, ani też przepisów postępowania, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią przepisu art. 144 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Przepis ten stosuje się także do użytkowników wieczystych nieruchomości gruntowych. Artykuł 145 ust. 1 stanowi, iż wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo po stworzeniu warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi - art. 145 ust. 2 ustawy. Artykuł 146 ust. 1 ustawy formułuje zasadę, według której warunkiem dopuszczalności ustalenia opłat adiacenckich jest wzrost wartości nieruchomości. Wzrost ten musi pozostawać w związku przyczynowym z wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej. Następnie rada gminy ustala w drodze uchwały wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej, która nie może być wyższa niż 50% różnicy miedzy wartością, jaką nieruchomość miała przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej, a wartością, jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu (art. 146 ust. 2). W ocenie Sądu organ administracji wydając rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, że wybudowanie kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami (inwestycji oddanej do użytku w dniu 18 sierpnia 2004 r.) w ulicy [...] nastąpiło z funduszy Miasta C. W decyzji przyjęto stawkę procentową opłaty adiacenckiej określoną na podstawie uchwały Rady Miasta C. z dnia [...] sierpnia 2001 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości po wybudowaniu urządzeń infrastruktury technicznej. W postępowaniu administracyjnym ustalono też prawidłowo, iż wskutek wybudowania kanalizacji sanitarnej wzrosła wartość nieruchomości należącej do skarżącej, co wynika z operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego. Z tego względu należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie określenie przez organ opłaty adiacenckiej nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącego dotyczącego przedawnienia terminu ważności operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 156 ust. 3 powyższej ustawy operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego wykonania. Z uwagi na to, iż w niniejszej sprawie okres ten nie upłynął, gdyż operat ten został sporządzony w dniu 19 kwietnia 2006 r., a zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wydało w dniu [...] stycznia 2007 r., zarzut ten należy uznać za nieuzasadniony. Ponadto odnosząc się do zarzutu podniesionego w skardze, dotyczącego naruszenia przez organ art. 7, 10, 77 i 80 K.p.a. poprzez brak doręczenia stronie zamieszkałej w innej miejscowości egzemplarza operatu szacunkowego i tym samym brak możliwości odniesienia się do jego szczegółów należy wskazać, iż pismem informującym o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej z dnia 18 maja 2006 r. (znajdującym się w materiale dokumentacyjnym niniejszej sprawy) organ pouczył skarżącego, iż z operatem szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego można zapoznać się w Wydziale Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami w Urzędzie Miasta C. Należy podnieść, iż dokumentów stanowiących materiał dowodowy w sprawie (a takim niewątpliwie jest operat szacunkowy) organ nie ma obowiązku doręczać stronie z urzędu, a zgodnie z treścią art. 73 § 1 K.p.a. w każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów. Z tych względów należało uznać, iż pouczenie organu było prawidłowe i brak doręczenia stronie powyższego operatu szacunkowego nie narusza powołanych przez skarżącego przepisów prawa procesowego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.