I SA/Wa 883/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch, Sędziowie WSA Emilia Lewandowska, NSA Cezary Pryca (spr.), , Protokolant Agnieszka Kozik, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2005 r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej w N. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie likwidacji przedszkola postanawia: odrzucić skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy postanowienie z [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kuratora Oświaty. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ administracji publicznej podniósł, że na terenie miasta N. funkcjonuje osiem publicznych przedszkoli. Rada Miasta N. podjęła uchwałę w sprawie zamiaru likwidacji pięciu publicznych przedszkoli w N., w tym przedszkola numer [...]. Postanowieniem z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kurator Oświaty, działając w oparciu o przepis art.59 ust.2b ustawy z 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. 67/96 poz.329 ze zmianami), negatywnie zaopiniował likwidację Przedszkola numer [...] w N. W uzasadnieniu postanowienia organ administracji publicznej wskazał, że analiza wykorzystania miejsc, aktualna sieć przedszkoli na terenie miasta N., jest adekwatna do potrzeb oraz podniósł, że likwidacja pięciu z ośmiu publicznych przedszkoli uniemożliwi realizację obowiązkowego zadania gminy, którego celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych- art.9 ust.4 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. 142/2001, poz.1591). Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Minister Edukacji Narodowej i Sportu utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2004 roku numer [...] [...] Kuratora Oświaty. Na postanowienie z [...] kwietnia 2004 roku numer [...] Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Rada Miejska w N. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia podniosła zarzut naruszenia przepisu art.89 ust.1 ustawy z 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. 142/01, poz.1591 ze zmianami) poprzez wydanie opinii z uchybieniem 14 dniowego terminu oraz zarzut naruszenia art.59 ust.2 ustawy z 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. 67/96, poz.329). W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej i Sportu podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest dopuszczalna i skutkuje jej odrzuceniem. Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. Poza sporem pozostaje okoliczność, że stosownie do treści art.5 ust.5 ustawy z 7 września 1991 roku o systemie oświaty ( Dz. U. 67/96, poz.329 ze zmianami) zakładanie i prowadzenie publicznych przedszkoli należy do zadań własnych gmin. Ponadto stosownie do treści art.14a w/w ustawy gmina ustala sieć publicznych przedszkoli. Natomiast przepis art.59 ust.2 ustawy o systemie oświaty stanowi, że szkoła publiczna (także przedszkole publiczne-art.3 ustawy o systemie oświaty) może zostać zlikwidowane przez jednostkę samorządu terytorialnego po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Z treści przepisu art.11a ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. 142/01, poz.1591 ze zmianami) wynika jednoznacznie, że organami gminy są rada gminy i wójt, burmistrz, prezydent miasta. Przepis art.18 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje jakie sprawy należą do właściwości rady gminy. Zasadą jest, że do właściwości rady gminy należą sprawy pozostające w zakresie działania gminy, a do wyłącznej właściwości rady gminy należą między innymi sprawy wymienione w art.18 ust.2 pkt.9 lit. h- tworzenie, likwidacja i reorganizacja gminnych jednostek organizacyjnych. Oczywistym więc jest, że skoro przepis art.5 ust.5 ustawy o systemie oświaty zalicza zakładanie i prowadzenie przedszkoli publicznych do zadań własnych gminy, to w tym zakresie kompetencje posiada rada gminy, która także posiada kompetencje to podejmowania uchwał o likwidacji publicznych przedszkoli. W omawianym zakresie zakres umocowania rady gminy wynika z treści konkretnych przepisów prawa. Poza sporem pozostaje okoliczność, że rada gminy podejmuje uchwały w imieniu gminy, jako wspólnoty samorządowej. Oznacza to, że w postępowaniu dotyczącym likwidacji publicznego przedszkola organem gminy podejmującym właściwe uchwały jest rada gminy. Natomiast przepis art.26 ust.1, ust.2 , ust.4 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że organem wykonawczym gminy jest wójt, burmistrz i prezydent miasta. Jednocześnie przepis art.30 ust.1 oraz przepis art.31 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, że organ wykonawczy gminy wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone w ustawie a także to organ wykonawczy gminy kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Tym samym to wójt, burmistrz bądź prezydent są uprawnieni do reprezentacji gminy na zewnątrz. Z akt sprawy wynika, że skargę do sądu administracyjnego wniosła Rada Miejska w N., która z mocy prawa jest organem uchwałodawczym gminy, a nie organem wykonawczym umocowanym do reprezentacji gminy na zewnątrz. Ustawodawca więc rozgraniczył uprawnienia uchwałodawcze od uprawnień wykonawczych i wyznaczył wójtowi, burmistrzowi oraz prezydentowi rolę podmiotu, który jest uprawniony do reprezentacji gminy na zewnątrz. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w postanowieniu.