I SA/Wa 887/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Asesor WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2008 r. sprawy ze skargi P. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia z urzędu podziału nieruchomości oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. po rozpatrzeniu odwołania P. w S. (dalej powoływany jako skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] o zatwierdzeniu podziału z urzędu działek nr [...] oraz [...] obręb [...] na działki nr [...], [...], [...] i [...], utrzymał w mocy tę decyzję Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Prezydent Miasta S. pismem z dnia 23 kwietnia 2007 r. wszczął z urzędu przez Prezydenta m. S. postępowania w sprawie zatwierdzenia podziału przedmiotowych działek nr [...] oraz [...] stanowiących własność skarżącego. Po uprzednim zawieszeniu postępowania na 12 miesięcy – zgodnie z regułą wynikającą z art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. nr 268, poz., 2601 ze zm. dalej powoływaną jako ugn), postanowieniem z dnia [...] października 2007 r. nr [...] Prezydent Miasta S. zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału przedmiotowych działek zgodnie z własną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] (zmienioną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r.). Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Prezydent Miasta S. zatwierdził z urzędu podział powołanych działek przedstawiony na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 6 lutego 2008 r. (nr [...]). Celem podziału było wydzieleniu działek nr [...] i [...] wchodzących w skład pasa drogowego ulicy [...], które będą przedmiotem wykupu na rzecz Miasta S. na prawach powiatu. Skarżący złożył odwołanie od tej decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na niezgodność decyzji z art. 97 ust. 3 ugn, przebieg linii podziału działek przez drogę dojazdową i część zieleni, niezgodność linii podziału okazanej pracownikom skarżącego z linią na mapie stanowiącej załącznik do decyzji. Odwołujący zarzucił również niepełną datę na mapie, a w protokole nie ma opisu granic oraz dokumentów w oparciu, o które zostały przyjęte do zasobu. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] lutego 2008 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie spełniona została przesłanka dopuszczalności podziału nieruchomości z urzędu określona w art. 97 ust. 3 ugn tj. niezbędność nieruchomości na cel publiczny. Niezbędność ta wynikała z konieczności rozbudowy układu komunikacyjnego ul. [...] zgodnie z powołaną decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W takim przypadku podział może zostać dokonany wbrew woli właściciela albo użytkownika wieczystego. Przedstawiony na załączniku mapowym projekt podziału jest zgodny z częścią graficzną stanowiącą załącznik 3A do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Kolegium nie dopatrzyło się rozbieżności w mapach stanowiących załącznik graficzny do postanowienia opiniującego podział oraz do zaskarżonej decyzji. Znajdujący się w aktach sprawy protokół z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości zawiera opis granic oraz dokumentów w oparciu, o które zostały one przyjęte. Punkty graniczne wznowiono na podstawie danych geodezyjnych z operatu pomiarowego ewidencji gruntów i budynków miasta S. po modernizacji. Brak dokładnej daty na mapie podziału stanowi marginalne uchybienie, które nie może mieć wpływu na legalność decyzji podziałowej. Skarżący nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i wniósł skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzucono naruszenie art. 97 ust. 3 ugn poprzez dokonanie podziału z urzędu nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, naruszenie § 9 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. Nr 268, poz. 2663) poprzez dokonanie podziału w oparciu o mapę, na której brak jest dokładnej daty (brak wskazania dnia). Ponadto skarżący zarzuca naruszenie § 7 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia z uwagi na to, iż w protokole z czynności przyjęcia przebiegu granic nieruchomości dostarczonej przedstawicielom skarżącego nie ma opisu przebiegu granic oraz w oparciu o które te granice zostały przyjęte a granice działek [...] oraz [...] zostały wyznaczone na drodze dojazdowej, co utrudni skarżącemu korzystanie z urządzeń infrastruktury technicznej. Skarżący wskazał również, że jako zakładowi pracy chronionej organy powinny udzielać mu pomocy prawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny, dlatego Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonej decyzji dokonał kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi. 2. Pierwszy zarzut, który wymaga wyjaśnienia to dopuszczalność podziału nieruchomości bez zgody użytkownika wieczystego. Zarzut ten jest całkowicie bezzasadny. Przepis art. 97 ust. 3 pkt 1 ugn przewiduje dopuszczalność podziału z urzędu, jeżeli nieruchomość jest niezbędna na cel publiczny. Podział ten jest dokonywany bez potrzeby uzyskania zgody właściciela, a w wielu przypadkach podział ten jest dokonywany w celu późniejszego wywłaszczenia nieruchomości. Dlatego w tej sytuacji nie jest konieczne w ogóle uzyskanie zgody właściciela (użytkownika wieczystego) na podział. 3. Niezbędność nieruchomości do realizacji celu publicznego wynikała w przedmiotowej sprawie z objęcia części dzielonej nieruchomości decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego budowy układu komunikacyjnego ulicy [...]. Dlatego też uznać należy, że spełniona została przesłanka podziału z urzędu przedmiotowych działek. 4. Trzeba ponadto zasygnalizować, że podział nieruchomości nie ma żadnego wpływu na wykonywanie prawa skarżącego. Dalej jest on użytkownikiem wieczystym całej nieruchomości, więc o żadnej ingerencji w możliwość wykonywania prawa użytkowania wieczystego jeszcze mówić nie można. 5. Zarzuty dotyczące nieprawidłowości sporządzania mapy podziałowej oraz protokołu przebiegu granic nie mają znaczenia dla postępowania podziałowego. W postępowaniu podziałowym uregulowanym w ustawie o gospodarce nieruchomościami organ nie dokonuje weryfikacji prawidłowości określenia współrzędnych punktów granicznych. W trakcie czynności przyjęcia granic wznowione zostały "zewnętrzne punkty graniczne". Kwestia dotycząca tych punktów nie może być w ogóle rozpatrywana w postępowaniu podziałowym, ponieważ byłoby to wkroczenie w postępowanie rozgraniczeniowe i stanowiłoby to naruszenie art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Sąd nie widzi również podstaw do kwestionowania przyjętych wewnętrznych granic działki. 6. Wszelkie zarzuty dotyczące poprawności sporządzenia protokołu przyjęcia granic oraz mapy podziałowej wykraczają poza ramy oceny legalności decyzji podziałowej, ponieważ w ramach tego postępowania organ korzysta z dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Nie dokonuje on ponownej oceny poprawności sporządzenia mapy, gdyż nie ma takich kompetencji. 6. Przedmiotem oceny w postępowaniu podziałowym była ocena czy podział nieruchomości jest zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Działki nr [...] oraz nr [...] wchodzą w granice pasa drogowego ulicy [...] i są oznaczone symbolem dr. Trudno więc mówić, że działki te są zbędne na realizację celu publicznego wynikającego z powołanej decyzji lokalizacyjnej. Podobnie jak Kolegium, Sąd nie dopatrzył się rozbieżności na mapie z projektem podziału względem załącznika do decyzji o lokalizacji celu publicznego, które powodowałoby wadliwość decyzji o zatwierdzeniu podziału. 8. Dlatego też skarga nie mogła zostać uwzględniona. Mając na uwadze powyższe Sąd uznając, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa, orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ppsa.