I SA/Wa 887/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Łodzi na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 14 marca 2025 r. nr DO.7.7612.11.2023.KN w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: - odrzucić skargę. - Pismem z 16 kwietnia 2025 r. Prezydent Miasta Łodzi (dalej: strona skarżąca), reprezentowany przez radcę prawnego złożył skargę na decyzję Ministra Rozwoju i Technologii z 14 marca 2025 r. nr DO.7.7612.11.2023.KN w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem z 29 maja 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 czerwca 2025 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi przypadł na dzień 13 czerwca 2025 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 9 lipca 2025r. nie uiszczono kwoty należnej z tytułu wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł jednakże, mimo prawidłowo doręczonego wezwania w dniu 6 czerwca 2025 r. strona skarżąca do dnia 9 lipca 2025 r. wpisu sądowego od skargi nie uiściła (adnotacja k.17). Zgodnie zaś z art. 220 § 1 ppsa. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 220 § 3 ppsa w zw. z art. 58 § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia