I SA/Wa 892/10

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić H. W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. H. W. reprezentowana przez ustanowionego z wyboru adwokata B. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], którą organ umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie dotyczącej odmowy uwzględnienia przez Starostę L. wniosku skarżącej o wypłatę odszkodowania za grunt położony w L., stanowiący działki nr [...] z obrębu [...] o łącznej powierzchni [...] m2. Do skargi H. W. dołączyła złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że ma 81 lat, jest samotna, utrzymuje się z reny z której poza zwykłymi kosztami musi opłacić lekarstwa i doraźną opiekę. Ujawniła również, że uzyskuje dochód w postaci renty po mężu w wysokości [...] zł. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W niniejszej sprawie jak zaznaczono już wcześniej H. W. domaga się przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na obecnym etapie postępowania zasadniczym składnikiem kosztów jest wpis od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter decyzji wyniesie 200 zł (por. § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r., nr 221, poz. 2193). Kwestia poniesienia innych kosztów sądowych, np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ łączna suma poniesionych w postępowaniu sądowym kosztów sądowych będzie zależna od przebiegu sprawy. Stwierdzić należy, że ocena sytuacji majątkowej H. W. daje podstawy do uznania, że nie wykazała ona, iż kwalifikuje się do zwolnienia od kosztów sądowych. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że prawo pomocy jest rozwiązaniem szczególnym, które ma zastosowanie wówczas, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże w sposób bezsporny, że pozostaje w bardzo trudnej sytuacji majątkowej. Skarżąca ma zapewnione potrzeby bytowe, nie pozostaje bez środków do życia bowiem uzyskuje co miesiąc rentę w wysokości około [...] zł. Nie można również pominąć faktu, iż w sprawie niniejszej do reprezentowania swoich interesów ustanowiła adwokata z wyboru, co wiąże się z koniecznością opłacenia wynagrodzenia za świadczone przez niego usługi. Nie można zatem uznać, że jej sytuacja materialna jest bardzo trudna. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności referendarz sądowy rozpoznający wniosek uznał, że nawet przy uwzględnieniu wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania, zakupem leków oraz pomocą doraźną skarżąca może samodzielnie opłacić koszty sądowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.