I SA/Wa 895/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. G. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 76/10 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. Postanowieniem z 16 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. w przedmiocie niewykonania przez Starostę W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 76/10. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej J. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że ze względu na trudną sytuację materialną nie posiada środków finansowych na uiszczenie wpisu sądowego oraz ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku stałego w wysokości 444 zł. Z wyjaśnień składającego wniosek wynika, że z uzyskiwanej kwoty zasiłku pokrywa koszty alimentów (200 zł) oraz opłaty za prąd i gaz (65 zł). Nie posiada żadnych oszczędności. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Okoliczności przedstawione przez składającego wniosek uzasadniają przyznanie wnioskodawcy żądanej pomocy w formie przez niego określonej. Środki finansowe uzyskiwane przez skarżącego są na bardzo niskim poziomie, biorąc pod uwagę przeciętne koszty prowadzenia gospodarstwa domowego. Wobec powyższego trudno przyjąć, by zobowiązanie strony do ponoszenia kosztów postępowania sądowego mogło nastąpić bez naruszenia zasady ponoszenia przez nią w pierwszej kolejności wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem. Podlegało uwzględnieniu w niniejszej sprawie, że skarżącemu kilkukrotnie przyznane zostało prawo pomocy w innych sprawach (m.in. postanowienie z 19 kwietnia 2010 r., sygn. I SAB/Wa 76/10; postanowienie z 19 listopada 2009 r. sygn. VII SA/Wa 783/09), co świadczy o tym, że trudna sytuacja materialna składającego wniosek nie ma charakteru jedynie przejściowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.