I SA/Wa 897/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2016 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do domu pomocy społecznej uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpoznaniu odwołania K.R., decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. o odmowie skierowania K. R. do domu pomocy społecznej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] stycznia 2016 r. K. R. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z wnioskiem o skierowanie jej do domu pomocy społecznej. Prezydent Miasta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. odmówił skierowania do domu pomocy społecznej K. R. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2016 r. wniosła K. R., wskazując na pogarszający się stan zdrowia, w efekcie czego w dniu [...] marca 2016 r. przebywała w Zakładzie Opieki Zdrowotnej (Izba Przyjęć) w [...] z silnym potłuczeniem głowy i ciała, w wyniku utraty równowagi. Zwróciła również uwagę na nasilające się w okresie ostatniego miesiąca zaniki pamięci. Do odwołania zostało dołączone potwierdzenie pobytu w szpitalu w dniu [...] marca 2016 r. W karcie informacyjnej z izby przyjęć oraz zaświadczeniu lekarskim z poradni [...] wystawionego dnia [...] marca 2016 r. wskazano, że pacjent ma stwierdzone [...], skarży się na liczne dolegliwości somatyczne. Odwołanie zostało złożone w ustawowym terminie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. o odmowie skierowania K. R. do domu pomocy społecznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z przepisem 17 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą" do zadań własnych gminy o charakterze obowiązkowym należy kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu. Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej (art. 54 ust. 1 ustawy). Decyzję o skierowaniu do domu pomocy społecznej i decyzję ustalającą opłatę za pobyt w domu pomocy społecznej wydaje organ gminy właściwej dla tej osoby w dniu jej kierowania do domu pomocy społecznej, po przeprowadzeniu rodzinnego wywiadu środowiskowego (art. 59 ust. 1 i art. 106 ust. 4 ustawy). Z przepisu art. 54 ust. 1 ustawy wynika, że przed podjęciem decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej organ winien ustalić, czy wnioskodawca wymaga całodobowej opieki i czy może samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym, a następnie ocenić, czy istnieje możliwość zagwarantowania mu właściwych usług opiekuńczych. Prowadząc zatem postępowanie w sprawie z wniosku o umieszczenie w domu pomocy społecznej organ obowiązany jest ustalić zakres koniecznej dla wnioskodawcy pomocy. Niezbędne jest ustalenie, czy istnieją okoliczności kwalifikujące wnioskodawcę do umieszczenia w domu pomocy społecznej (wiek, choroba, niepełnosprawność), a następnie, czy istnieją możliwości zapewnienia wnioskodawcy niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych. Skierowanie zatem do domu pomocy społecznej wymaga oceny stanu zdrowia, jak i możliwości korzystania przez daną osobę z pomocy środowiskowej. Z treści przepisu wynika pewna kolejność zapewnienia pomocy, z pierwszeństwem dla zapewnienia pomocy w miejscu zamieszkania. Z treści art. 54 ust. 1 ustawy nie wynika możliwość przyznania prawa do umieszczenia w domu pomocy społecznej osobie, która pozostaje w leczeniu, ze względu na liczne schorzenia, nawet gdyby miała zaświadczenie lekarskie, że wymaga stałej całodobowej opieki. Z treści tego przepisu wynika to, iż wiek, choroba lub niepełnosprawność osoby starającej się o skierowanie musi być tego rodzaju, że uniemożliwia tej osobie nie tylko samodzielne funkcjonowanie w dotychczasowym środowisku, ale uniemożliwia tej osobie prawidłowe funkcjonowanie pomimo innych możliwości pomocy, a więc w przypadku ustalenia, że rozmiar i zakres usług opiekuńczych byłby niewystarczający. Kolegium zauważyło, że przed podjęciem w sprawie rozstrzygnięcia organ I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie wyjaśniające. W dniu [...] stycznia 2016 r. z wnioskodawczynią został przeprowadzony rodzinny wywiad środowiskowy, w trakcie którego ustalono, że K. R. ([...] lat) zamieszkała w [...], prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Z tytułu emerytury oraz dodatku pielęgnacyjnego uzyskuje dochód w wysokości [...] zł (decyzja ZUS Oddział w [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...]). Od września 2014 r. wynajmuje mieszkanie od R. i A. S. W dniu [...] marca 2016 r. A. S. złożyła oświadczenie z którego wynika, że od [...] maja 2016 r. zamierzają z mężem zawrzeć z K. R. umowę najmu mieszkania za kwotę [...] zł (w tym [...] zł czynsz). W przypadku zaakceptowania tej umowy K. R. będzie mogła pozostać w mieszkaniu do końca toku kalendarzowego. Po tym okresie planują wynająć mieszkanie za stawki rynkowe. Ustalono, że wnioskodawczyni jest osobą samodzielną w zaspakajaniu codziennych potrzeb, korzysta z pomocy znajomych. Wnioskodawczyni przebywała już w domach pomocy społecznej - w [...] (2003-2005) i w [...] (2005-2009). Wnioskodawczyni jest osobą chorą - cierpi na [...]. W okresie od [...] grudnia 2015r. do [...] stycznia 2016 r. przebywała w Szpitalu Powiatowym w [...], leczona jest [...] (dwukrotnie była hospitalizowana z powodu [...]). Wnioskodawczyni nie legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności. W kwestionariuszu wywiadu środowiskowego wskazano na możliwość przyznania wnioskodawczyni usług opiekuńczych w dni powszednie w godzinach pracy Ośrodka, pobyt w Dziennym Domu Pomocy Społecznej, zajęcia w Ośrodku Aktywizacji Seniorów. W rubryce "potrzeby i oczekiwania" wnioskodawczyni wskazała, że nie widzi potrzeby korzystania z usług opiekuńczych. Wnioskodawczyni przedstawiła zaświadczenie lekarskie z dnia [...] stycznia 2016 r., w którym lekarz wskazał, ze K. R. wymaga okresowej całodobowej opieki ze względu na stan zdrowia, ale uznał również, że istnieje możliwość jej realizacji w środowisku chorej, leczenia, rehabilitacji, badania i terapii psychologicznej i działań zapobiegawczych. Jako chorobę zasadniczą rozpoznano [...] oraz [...], a także [...]. Jednocześnie w zaświadczeniu stwierdzono, że wnioskodawczyni ze względu na stan zdrowia wymaga skierowania do domu pomocy społecznej. W zaświadczeniu z dnia [...] stycznia 2016 r. lekarz [...] stwierdził, że K. R. regularnie przyjmuje zalecone leki, dba o recepty, konsultacje i jest aktualnie samodzielna, stwierdził także, że obserwuje u pacjentki narastające problemy z organizacją codziennych czynności. W trakcie wywiadu ustalono, że wnioskodawczyni samodzielnie przygotowuje i spożywa posiłki, samodzielnie porusza się w obrębie mieszkania i poza nim, dba o utrzymanie higieny osobistej (ocena sprawności dokonana przez pracownika socjalnego razem z K. R. - w aktach sprawy). Pracownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] zaproponował K. R. pomoc w formie usług opiekuńczych. W uzasadnieniu decyzji wskazano również na możliwość skorzystania na terenie [...] ze wsparcia w formie dziennego pobytu w Dziennym Domu Pomocy Społecznej przy ul. [...] (pobyt bezpłatny). W Centrum Aktywności Lokalnej przy Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej przy ul. [...] organizowane są zajęcia dla seniorów, działa też Ośrodek Aktywizacji Seniorów. Reasumując, w ocenie Kolegium, organ I instancji zasadnie przyjął, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki wskazane w art. 54 ust. 1 ustawy. Umieszczenie osoby w domu pomocy społecznej jest rozwiązaniem ostatecznym i wymaga dokładnego zbadania okoliczności faktycznych. W celu dokonania oceny, czy osobie tej nie można udzielić pomocy w miejscu jej zamieszkania, bez konieczności opuszczania przez nią tego miejsca, organ I instancji uczynił zadość powyższym wymaganiom. W zaświadczeniu lekarskim z dnia [...] stycznia 2016 r. wskazano, że K. R. ze względu na stan zdrowia wymaga skierowania do domu pomocy społecznej, jednakże organ administracji publicznej nie jest związany tą oceną. Organ administracji publicznej zaświadczenie wiąże w zakresie dotyczącym stanu zdrowia pacjenta i wskazań lekarskich, a z tych wynika że K. R. jest osobą samodzielną. Oceny, czy wystąpiły przesłanki wskazane w art. 54 ust. 1 ustawy organ dokonuje w sposób samodzielny w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy. Stwierdzone w zaświadczeniu lekarza [...] z dnia [...] stycznia 2016r. narastające problemy z organizacją codziennych czynności mogą zostać zaspokojone poprzez skorzystanie przez K. R. z usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania. Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] K. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, 2. przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata do reprezentowania przed sądem. W uzasadnieniu podniosła, że organ z naruszeniem wymogów procedury administracyjnej dokonały wadliwej oceny zebranych w sprawie dowodów odnoszących się do wypełnienia w mojej sytuacji życiowej i zdrowotnej przesłanek opisanych w art. 54 ustawy. Naruszenia procedury upatruję w braku wymaganego wszechstronnego wyjaśnienia swej sytuacji zdrowotnej i życiowej, w pominięciu w rozważaniach niektórych faktów ustalonych w postępowaniu organu l instancji, co mogło mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia oraz braku dokładnego zbadania, czy spełnione zostały wymagania powoływanego wyżej przepisu ustawy. Organy orzekające nie uwzględniły, mimo braku wyczerpującego wyjaśnienia i braku zarządzenia dopuszczenia i odniesienia do innych przeciwstawnych dowodów dla wskazań lekarskich określonych w zaświadczeniach uznających mnie za niezdolną do samodzielnej egzystencji i wymagającą pomocy osób trzecich oraz zapewnienia stałej opieki w warunkach domu pomocy społecznej. Ze wskazań lekarskich określonych w urzędowym dokumencie przemawiających za pozytywnym załatwieniem rozpaczliwej prośby skarżącej o realną pomoc w realnej potrzebie, tj. niezdolności do samodzielnej egzystencji, ze względu na pogarszający się stan zdrowia m.in. choroba [...] i starczy wiek, powodujących niesprawność fizyczną, umysłową i psychiczną, wymóg pomocy osób trzecich przez całą dobę oraz sytuacje życiową jako osoby samotnej, bez wsparcia rodziny, niebawem bezdomnej, gdyż skarżąca nie jest w stanie płacić czynszu za najem dotychczasowego mieszkania niemal w wysokości otrzymywanej emerytury. W decyzji Kolegium, podobnie jak w decyzji organu I instancji, ograniczono się do wskazania, że instytucjonalne formy pomocy istniejące na terenie oddziaływania organu l instancji mogą zapewnić odpowiednie dla skarżącej usługi opiekuńcze. W zaskarżonych decyzjach nie wyjaśniono na ile deklaracje świadczenia usług opiekuńczych przez wskazane instytucje opieki społecznej są możliwe do realizacji w odniesieniu do potrzeb skarżącej. Nie wskazano w jakim zakresie, w konkretnej sytuacji życiowej i zdrowotnej skarżącej mogłaby ona korzystać z oferowanej pomocy i czy zaoferowane, realnie usługi opiekuńcze i pielęgnacyjne byłyby wystarczające, a zwłaszcza, czy pomoc ta mogłaby być świadczona całodobowo np. w warunkach rodzinnego domu pomocy. Organy nie odniosły się do tego, że skarżąca traci w najbliższej perspektywie możliwość zamieszkiwania w dotychczas użyczanym mieszkaniu, gdyż nie jest w stanie ponieść kosztów odpłatnego najmu tego mieszkania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało prezentowane w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowił przepis art. 54 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej. Z powyższego przepisu wynika, że istotne dla skierowania danej osoby do domu pomocy społecznej jest ziszczenie się dwóch przesłanek: 1) ustalenie, że osoba wymaga całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności i nie może samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym; 2) nie można jej zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych. Przy czym usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza, pielęgnację oraz, w miarę możliwości, zapewnienie kontaktów z otoczeniem. Kierowane są do osób samotnych, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób, a są jej pozbawione. Mogą być również przyznane osobie, która wymaga pomocy innych osób, a rodzina, a także wspólnie niezamieszkujący małżonek, wstępni, zstępni nie mogą takiej pomocy zapewnić (art. 50 ust. 1– 3 ustawy). Z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszym postępowaniu wynika, że K. R. wnioskuje o skierowanie jej do domu pomocy społecznej. Skarżąca ma [...] lat, jest osobą samotną w rozumieniu ustawy, choroba zasadnicza jaką u niej rozpoznano, to [...]. Skarżąca nie ma własnego mieszkania. Mieszka w [...], korzysta za odpłatnością z mieszkania osób trzecich. Skarżąca nie zgłasza potrzeby korzystania z usług opiekuńczych. Z zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza internistę - lekarza medycyny rodzinnej wynika, że K. R. jest osobą przewlekle chorą. Specjalista ten zapoznał się z prowadzoną od lutego 2010 r. dokumentacją medyczną skarżącej i stwierdził, że skarżąca wymaga, ze względu na stan zdrowia, okresowej całodobowej opieki i w związku z tym wymaga skierowania do domu pomocy społecznej dla osób wymagających całodobowej opieki. Autor zaświadczenia jako typ domu wskazał dom dla osób w podeszłym wieku. Lekarz opiniujący wskazał też, że istnieje możliwość realizacji świadczeń zdrowotnych w dotychczasowym środowisku w postaci: pielęgnacji chorej, leczenia, porad badań lekarskich, rehabilitacji leczniczej, badań i terapii psychologicznej, działań zapobiegawczych. Z kolei z wystawionego kilka dni później zaświadczenia lekarza [...] wynika, że K. R. była kilkakrotnie hospitalizowana, ostatnio w 2015 r. z powodu [...]. Lekarz stwierdził, że skarżąca regularnie przyjmuje leki, dba o recepty i konsultacje, jest samodzielna. Specjalista zaobserwował narastające problemy z organizacją codziennych czynności. Ze sporządzonej przez pracownika socjalnego karty oceny i opinii w zakresie stopnia sprawności osoby ubiegającej się o skierowanie do domu pomocy społecznej oraz kwestionariusza Rodzinnego Wywiadu Środowiskowego wynika, że skarżąca jest samodzielna w takich czynnościach dnia codziennego jak: spożywanie posiłków, przemieszczanie się w obrębie mieszkania, zachowanie higieny osobistej, mycie i toaleta, ubieranie się, pranie, sprzątanie, przygotowywanie posiłków, kontakty z osobami trzecimi, przyjmowanie leków, gospodarowanie pieniędzmi. Skarżąca kontroluje potrzeby fizjologiczne. Jest samodzielna w korzystaniu z windy. Korzysta z pomocy osób trzecich w robieniu dużych zakupów i przy większym sprzątaniu. Skarżąca ma zachowaną zdolność porozumiewania się, jest osobą spokojną, kulturalną. W odwołaniu skarżąca wskazała na pogarszający się stan zdrowia: nasilające się bardzo częste, codzienne zawroty głowy, co skutkowało potłuczeniem głowy w wyniku utraty równowagi i wizytą w szpitalu w dniu [...] marca 2016 r. K. R. sygnalizuje też zaniki pamięci i utratę przytomności, wskazując, że stany te mają charakter, nagły nieregularny, co uniemożliwia zapewnienie jej opieki w formie usług opiekuńczych. Z powyższego wynika, że K. R. została zakwalifikowana przez lekarza specjalistę z zakresu Interny jako osoba, która okresowo wymaga całodobowej opieki, ze względu na stan zdrowia i w związku z tym wymaga skierowania do domu pomocy społecznej dla osób w podeszłym wieku. Tej opinii nie podzielił lekarz specjalista w zakresie [...], co wynika z treści zaświadczenia z dnia [...] stycznia 2016 r. wskazując, że skarżąca regularnie przyjmuje leki, dba o recepty i konsultacje, jest samodzielna. Wobec tego, skoro wskazane wyżej opinie lekarskie są rozbieżne organ winien rozważyć powołanie innego biegłego w trybie art. 84 § 1 Kpa, celem ustalenia, czy K. R. jest osobą wymagającą całodobowej opieki z powodu wieku, czy choroby, niemogącą samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu i w związku z tym wymaga skierowania do domu pomocy społecznej. Trafnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], że lekarz internista w zaświadczeniu lekarskim wskazał na możliwość realizacji świadczeń zdrowotnych w środowisku skarżącej. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że - jak wynika z kwestionariusza Rodzinnego Wywiadu Środowiskowego, oceny sytuacji K. R. i opinii dotyczącej stopnia jej sprawności, sporządzonych przez starszego pracownika socjalnego - oferowane usługi opiekuńcze i wsparcie instytucjonalne dotyczą dni powszednich i godzin pracy Dziennego DPS przy ul. [...], Centrum Aktywności Lokalnej przy MOPS przy ul. [...] i Ośrodka Aktywizacji Seniorów. Wobec tego w sprawie wymaga wyjaśnienia to, czy wystarczającą formą wsparcia K. R., biorąc pod uwagę jej stan zdrowia i wiek, mogą być usługi opiekuńcze, świadczone w dni powszednie w godzinach pracy wskazanych wyżej placówek. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie przesądzające znaczenie ma opinia lekarska w zakresie stanu zdrowia skarżącej i jej wieku. Sąd nie kwestionuje ustaleń pracownika socjalnego, że skarżąca, w normalnych warunkach, jest w stanie podejmować wokół siebie zwykłe, bieżące czynności życia codziennego. Jednak z powodu zdiagnozowanej u niej choroby zasadniczej i chorób towarzyszących w powiązaniu z jej wiekiem stan zdrowia skarżącej może nie być stabilny, może ulegać okresowemu nagłemu pogorszeniu, na co skarżąca nie ma wpływu, a co może być niebezpieczne dla jej zdrowia. Świadczy o tym chociażby doznany przez nią upadek i stłuczenie głowy, potwierdzony wizytą szpitalną. Z akt sprawy wynika, że stan zdrowia skarżącej systematycznie się pogarsza, skoro ma ona coraz większe trudności w organizacji codziennych czynności, sygnalizuje codzienne bóle głowy, utratę równowagi, zaniki pamięci. W sprawie wymaga także wyjaśnienia, czy K. R. ma środki finansowe na zapewnienie sobie we własnym zakresie właściwej opieki. Z oceny sytuacji osoby sporządzonej przez starszego pracownika socjalnego wynika, że K. R. w 2003 r. sprzedała mieszkanie w [...]. Organ winien zatem ustalić, czy skarżąca dysponuje z tego tytułu określoną kwotą umożliwiającą samodzielne opłacenie opieki. W sprawie wymaga również wyjaśnienia to, czy K. R. ma możliwość powrotu do Domu Emeryta w [...] przy ul. [...], gdzie przebywała do 2005 r., a gdzie jest zameldowana na pobyt stały (ocena sytuacji osoby, k-30 akt adm., zaświadczenie o zameldowaniu z dnia [...] marca 2016 r.). Wobec tego organ winien ustalić, czy ta placówka posiada aktualne status domu pomocy społecznej w rozumieniu art. 55 ust. 1 ustawy i legitymuje się zezwoleniem wojewody na prowadzenie domu pomocy społecznej, o którym mowa w art. 57 ust. 1 i 2 ustawy, a jeżeli tak to, czy ta placówka może przyjąć skarżącą, a jeżeli tak, to czy skarżąca wyraża na to zgodę. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że Prezydent Miasta [...] i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie wyjaśnili w sposób dokładny i wszechstronny, czy skarżąca spełnia przesłanki do wydania decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej i nie wyjaśnili wskazanych wyżej okoliczności zapewnienia sobie opieki przez samą skarżącą z własnych środków, czy też poprzez powrót do Domu Emeryta w [...] przy ul. [...]. Wobec tego Sąd uznał, że organy obu instancji naruszyły przepis art. 54 ust. 1 ustawy w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezydent Miasta [...] będzie miał na uwadze zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Organ rozważy powołanie biegłego celem oceny, czy stan zdrowia lub wiek skarżącej kwalifikuje ją do skierowania do domu pomocy społecznej, wyjaśni możliwość pokrycia przez skarżącą kosztów opieki ze środków uzyskanych ze sprzedaży mieszkania i możliwość jej powrotu do Domu Emeryta w [...], gdzie wcześniej przebywała. W zależności od poczynionych ustaleń organ podejmie w sprawie dalsze czynności lub wyda stosowną decyzję, którą uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 Kpa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.