I SA/Wa 90/18

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich - Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym A. K., zwany dalej wnioskodawcą, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Z nadesłanego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe, gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłków z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Wnioskodawca podał, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności, przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5.000 zł. Oświadczył, że posiada zadłużenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, a postępowanie komornicze prowadzone przeciwko niemu zostało zawieszone. Wnioskodawca dodał, że ma zasądzone alimenty w wysokości 2 x [...] zł, których nie płaci. Zaznaczył, że koszty utrzymania ponosi częściowo z pomocy jaką otrzymuje od rodziny. Z akt sprawy o sygn. akt I SA/Wa 1782/17 wynika, że wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, mieszkającą w domu po zmarłej matce. Dom jest posadowiony na działce siedliskowej wchodzącej w skład spadku, który nabył syn wnioskodawcy. Źródłem utrzymania wnioskodawcy są świadczenia z pomocy społecznej oraz pomoc materialna i rzeczowa otrzymywana od rodziny, sąsiadów i znajomych. Wnioskodawca otrzymuje także pomoc materialną od syna oraz bezpłatną pomoc żywnościową z Banku Żywności. Wnioskodawca oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy utrzymującego się przy pomocy Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz rodziny, znajomych i sąsiadów jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy we wnioskowanym zakresie, poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.