I SA/Wa 905/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. O., E. D., A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. J. O. wnioskiem z dnia 1 lipca 2008 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych – w kwocie powyżej [...] zł - w sprawie ze skargi J. O., E. D., A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego. Z akt sadowych wynika (k. 21), że skarżący nie uiścili deklarowanej kwoty wpisu sądowego (notatka Oddziału Finansowo-Budżetowego k-21). Powyższy wniosek rozpoznany został odmownie – wydanym przez referendarza sądowego – postanowieniem z dnia 29 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 905/08. W dniu 8 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął sprzeciw M. O., pełnomocnika J. O, na wyżej wskazane postanowienie z dnia 8 sierpnia 2008 r., wobec czego straciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżąca wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty, której wysokość to [...] zł. W związku z faktem, że zarówno skarżąca jak i reprezentująca skarżącą córka zamieszkują pod tym samym adresem, wezwano skarżącą w dniu 10 lipca 2008 r. do wyjaśnienia czy pozostaje z córką we wspólnym gospodarstwie domowym oraz ustosunkowania się jaki posiada stan majątkowy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia 15 lipca 2008 r. skarżąca wyjaśniła, że jej córka nie zamieszkuje ze skarżącą. W złożonym w dniu 8 sierpnia 2008 r. sprzeciwie skarżąca sprecyzowała ponadto, że w związku z utratą wzroku i koniecznością kompleksowej opieki skarżaca J. O. przebywa w Domu [...] w Ł., a miesięczny koszt pobytu ww. domu opieki to kwota [...] zł, w związku z czym skarżąca dysponuje niewielką kwotą pieniędzy na bieżące potrzeby. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia dokumentu, z którego wynikałaby wysokość miesięcznej opłaty za pobyt w Domu [...] w Ł. Przy piśmie z dnia 25 sierpnia 2008 r. skarżąca nadesłała rachunek nr [...] "za opiekę nad panią O. J.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosownie do przepisu art. 246 § 1 tej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przedstawiona zaś sytuacja materialna i rodzinna wnioskodawczyni pozwala stwierdzić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci uiszczenia solidarnie (tzn. wspólnie z pozostałymi skarżącymi) wpisu od skargi w wysokości 200 zł leży w zakresie jej możliwości płatniczych. Skarżąca posiada stałe i regularne źródło dochodów w postaci renty rodzinnej w kwocie [...] złotych. Udokumentowany przez skarżącą koszt pobytu w całodobowym domu opieki wynosi [...] zł. Sąd zwraca uwagę że instytucja prawa pomocy przewidziana ww. przepisami stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.