I SA/Wa 907/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch asesor WSA Maria Tarnowska Protokolant Piotr Kabała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2006 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. I SA/Wa 907/05 UZASADNIENIE Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania zainteresowanej, utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. odmawiającą stwierdzenia nabycia prawa własności udziału wynoszącego [...] części nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...] (dz. nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m²). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zainteresowana jest właścicielem lokalu nr [...] w budynku przy ul. [...], który nabyła od firmy "M." aktem notarialnym z dnia 23 stycznia 1998 r. wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego wyżej wymienionej nieruchomości gruntowej wynoszącym [...] części. Powołując przepisy art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, organ stwierdził, że zainteresowana nie spełnia warunku koniecznego, określonego w tej ustawie, gdyż nie była użytkownikiem wieczystym tej nieruchomości w dniu 26 maja 1990 r. Jak wskazał dalej organ odwoławczy, brak spełnienia warunków wskazanych w ustawie uniemożliwia zastosowanie zasad i trybu w niej wskazanego względem zainteresowanej i stanowi o prawidłowości orzeczenia pierwszej instancji. Skargę sądową na powyższą decyzję wniosła zainteresowana domagając się "zasądzenia zgody na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego [...] części gruntu w prawo własności". Zdaniem skarżącej organy przeczą sobie, skoro przyznają, że nabyła prawo użytkowania wieczystego, a następnie odmawiają stwierdzenia nabycia prawa własności. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Przedmiotowa sprawa dotyczy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane pod rządami ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. z 2001 r., Nr 113, poz. 1209) wskazanej przez zainteresowaną, jako podstawa wniosku o nabyciu prawa własności z dnia 7 lipca 2003 r. Skarżąca aktem notarialnym z dnia 23 stycznia 1998 r. nabyła od spółki "M." odrębną własność lokalu nr [...] i związany z nim udział wynoszący [...] części w częściach wspólnych budynku oraz w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu o obszarze [...] m². Stosownie do treści art. 1 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. osoby fizyczne nabywają z mocy prawa własność nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe, jeśli były w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu 24 października 2001 r., użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi tych nieruchomości. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu orzekającego, iż przedmiotowa nieruchomość, co do której skarżąca złożyła wniosek z dnia 21 lipca 2003 r., nie spełnia przesłanek wyżej wymienionej ustawy, bowiem prawo użytkowania wieczystego w odniesieniu do przedmiotowego gruntu nabyła skarżąca aktem notarialnym z dnia 23 stycznia 1998 r., a zatem nie była użytkownikiem wieczystym przedmiotowego gruntu w dacie 26 maja 1990 r., wskazanej przez ustawę. W tym zakresie też chybiony jest zarzut skargi o sprzeczności w uzasadnieniu decyzji organu jako przyjmującego nabycie użytkowania wieczystego i stwierdzającego, że nie była nim przed [...] października 1998 r. Nadto, jak wskazały organy, zgodnie z art. 232 kc przedmiotem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności mogą być grunty stanowiące własność Państwa, gminy lub innych związków, a w sytuacji, gdy do nieruchomości ustanowione jest prawo użytkowania wieczystego gruntu w formie niepodzielnych udziałów, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności może nastąpić jedynie przy przekształceniu wszystkich istniejących udziałów w użytkowaniu wieczystym danej nieruchomości. Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności dla jednego ze współużytkowników wieczystych skutkowałoby tym, że pozostali użytkownicy posiadaliby swoje prawo użytkowania wieczystego na prywatnej własności, co nie jest dopuszczalne w świetle art. 232 kc (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 1999 r., sygn. akt I SA 2058/98). Istotnym w przedmiotowej sprawie jest, że lokal skarżącej jest jednym z wielu lokali w budynku mieszkalnym i jest ona jednym ze współużytkowników wieczystych gruntu pod budynkiem, co w takiej sytuacji jest oczywiste. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwem sądowoadministracyjnym, na gruncie obowiązującego porządku prawnego nie można doprowadzić do takiego rozporządzania prawami do gruntu, które prowadziłoby do powstania współwłasności i współużytkowania wieczystego na tym samym gruncie (vide wyrok NSA z 8 marca 2000 r., sygn. akt I SA 631/99). Pogląd ten zbieżny jest ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, iż niedopuszczalna jest sprzedaż przez gminę ułamkowej części gruntu zabudowanego domem wielomieszkaniowym - jako prawa związanego z własnością lokalu (art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali), jeżeli grunt ten stanowi przedmiot współużytkowania wieczystego związanego z własnością uprzednio wyodrębnionych lokali (uchwała Sądu Najwyższego z 28 września 1995 r. CZP 127/95, ONSC 1/1996, poz. 12). Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem wydzielona część gruntu pod lokalem skarżącej i będąca w jej użytkowaniu wieczystym jest jedną z wielu części ułamkowych związanych z własnością każdego z pozostałych lokali mieszkalnych i w sumie stanowi współużytkowanie wieczyste gruntu, a do skarżącej jako współużytkownika wieczystego gruntu odnoszą się wskazane wyżej zasady i warunki ustawowe decydujące o kwestii przekształcenia. Reasumując, skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).