I SA/Wa 908/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Marta Laskowska (spr.) Protokolant Ilona Sułek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2006 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nabycia prawa własności oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] na podstawie art.138 § 1 kpa po rozpatrzeniu odwołania J. G. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o odmowie stwierdzenia nabycia prawa własności udziału wynoszącego [...] części w nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie[...], o powierzchni [...] mkw. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił następujący stan sprawy. Prezydenta W. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. o odmówił stwierdzenia nabycia prawa własności udziału wynoszącego [...] części nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m², opisanej w księdze wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla W., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że w niniejszej sprawie nie został spełniony wymóg określony w art.1 ust.1 ustawy z dn.26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] złożył J. G. i wniósł o uchylenie decyzji. Rozpatrując odwołanie Wojewoda [...] wskazał, że zgodnie z art.1 ust.1 i ust.2 ustawy z 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, osoby fizyczne i ich spadkobiercy nabywają z mocy prawa własność nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe, jeżeli były w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu 24 października 2001 r. tj. w dacie wejścia w życie ustawy użytkownikami lub współużytkownikami wieczystymi tych nieruchomości. Organ stwierdził, że w wyniku analizy dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ustalono, że właścicielem lokalu nr [...] w budynku przy ul.[...] jest J. G., który nabył ten lokal od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] [...] z siedzibą w W. umową w formie aktu notarialnego w dniu 12 maja 1998 r. wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego w/w nieruchomości gruntowej wynoszącym [...] części. J. G. nie był zatem użytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości w dniu 26 maja 1990 r., co oznacza, że nie został spełniony warunek konieczny określony w art.1 ust.1 cyt. ustawy. Nadto niedopełnienie przez wszystkich współużytkowników wieczystych nieruchomości wymogów określonych w ustawie uniemożliwia nabycie na własność posiadanego udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości w trybie i na zasadach tej ustawy. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. G. W uzasadnieniu skargi m.in. kwestionuje fakt bycia współużytkownikiem wieczystym nieruchomości i wnosi o "anulowanie wydanej decyzji i zasądzenie zgody na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w [...] części gruntu". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W szczególności należy podkreślić, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta W. zapadły na skutek rozpatrzenia wniosku J.G. z 21 lipca 2003 r. o nabycie prawa własności udziału wynoszącego [...] części nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul.[...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m². Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił przepis art.1 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości ( Dz. U. 113/01, poz.1209 ze zmianami) w brzmieniu nadanym przez ustawę z 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego ( Dz. U. 64/03, poz.592). W tym miejscu wskazać należy, że przepis art.15 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego nadał nowe brzmienie przepisowi art.1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, a nowe brzmienie w/w przepisu prawa stało się obowiązujące w dacie wejścia w życie ustawy z 11 kwietnia 2003 roku o kształtowaniu ustroju rolnego. Z treści art.19 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego wynika, że weszła ona w życie 16 lipca 2003 roku. Przepis art.1 ust.1 ustawy z 26 lipca 2001 roku o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości stanowi, że osoby fizyczne będąca w dniu 26 maja 1990 roku oraz w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikiem wieczystym lub współużytkownikiem wieczystym nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne nabywają z mocy prawa własność tych nieruchomości z dniem, w którym decyzja, o której mowa w ust.3 stała się ostateczna. Natomiast przepis art.1 ust.2 w/w ustawy stanowi, że prawo własności nieruchomości nabywają także osoby fizyczne będące następcami prawnymi osób, o których mowa w ust.1 ustawy Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że skarżący J.G. umową ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz sprzedaży lokalu i części gruntu zawartej w formie aktu notarialnego Rep. [...] Nr [...] sporządzonego w dniu 12 maja 1998 r. nabył od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [...] [...] z siedzibą w W. przy ul. [...] lokal mieszkalny numer [...] w budynku położonym w W. przy ul. [...] wraz z jednoczesnym oddaniem w użytkowanie wieczyste udziału wynoszącego [...] części w nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m² Ustawodawca wskazał zasady nabycia przez użytkowników wieczystych prawa własności poprzez określenie ustawowych przesłanek, które muszą być spełnione, aby zaistniał skutek prawny, o którym mowa w ustawie. Do ustawowych przesłanek zaliczyć należy bycie użytkownikiem lub współużytkownikiem wieczystym nieruchomości w dniu 26 maja 1990 r. oraz w dniu 24 października 2001r. Poza sporem pozostaje więc okoliczność, że J.G. był współużytkownikiem wieczystym przedmiotowej nieruchomości tylko w dacie 24 października 2001 r., jednakże nie był nim w dniu 26 maja 1990 r. Zbycie tylko przez osobę fizyczną będącą w dniu 26 maja 1990 roku użytkownikiem wieczystym nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe, prawa wieczystego użytkowania do tej nieruchomości przed datą wejścia w życie ustawy o nabywaniu przez użytkownika wieczystego prawa własności nieruchomości, nadaje nabywcy tego prawa status następcy prawnego osoby, o której mowa w art.1 ust.1 ustawy. W niniejszej sprawie w dacie wskazanej przez ustawodawcę tj. 26 maja 1990 r. nieruchomość stanowiła własność Skarbu Państwa, a pozostawała w zarządzie Przedsiębiorstwa [...] [...] w W.. Nie jest więc J. G. następcą prawnym osoby fizycznej w rozumieniu art.1 ust.1 ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Na marginesie podnieść należy, że Prezydent W. wydał w dniu [...] sierpnia 2004 r. decyzję nr [...] r. po rozpatrzeniu wniosku J. G.z dnia 8 marca 2002 r. odmawiającą przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności udziału wynoszącego [...] części w nieruchomości gruntowej położonej w W. przy ul.[...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...], o powierzchni [...] m². W uzasadnieniu wskazano m.in., że w przedmiotowej sprawie nie został spełniony warunek dotyczący złożenia wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przez wszystkich współużytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości. W świetle powyższego bezzasadne są zarzuty wskazane w uzasadnieniu skargi, w której skarżący kwestionuje rozstrzygnięcie nie tylko Wojewody [...], ale również decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nie będącą przedmiotem niniejszego postępowania. Odnośnie wskazanego w uzasadnieniu skargi rażącego naruszenia art.35 kpa to zarzut, ten nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu. Analiza akt postępowania administracyjnego i wydana w tej sprawie decyzja wskazuje, że organy administracji publicznej prowadząc postępowanie w sposób właściwy zastosowały przepisy procedury administracyjnej, jak również przepisy prawa materialnego. Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.