I SA/Wa 908/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie asesor WSA Mirosław Gdesz asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. I. na niewykonanie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt I SA 3032/02 i o wymierzenie grzywny 1. wymierza Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3000 zł (trzy tysiące złotych); 2. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. D. prowadzącego Kancelarię Adwokacką w W. przy ulicy [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. W dniu 21 marca 2007 r. I. I. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie komunalizacji mienia. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2007 r. skarżąca sprecyzowała, że jest to skarga o wymierzenie grzywny organowi w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm.) w związku niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt I SA 3032/02. Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymał w mocy decyzję własna z dnia [...] września 2002 r., nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności dwóch decyzji Wojewody Warszawskiego z dnia [...] listopada 1992 r. nr [...] stwierdzającej nabycie przez Dzielnicę Gminę W. [....] z mocy prawa, nieodpłatnie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] oraz z dnia [...] września 1998 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Dzielnicę Gminę W. [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...]. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2004 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA 3032/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] oraz decyzję z dnia [...] września 2002 r., nr [...]. W dniu 6 września 2004 r. akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2004 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA 3032/02, zostały przekazane Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Pismem z dnia 25 lutego 2005 r. skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji I. I. zwróciła się o nadanie biegu sprawie po wydaniu wyroku z dnia 15 czerwca 2004 r. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji stwierdził nieważność decyzji Wojewody Warszawskiego z dnia [...] listopada 1992 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Dzielnicę Gminę W. [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu [...] jako działka nr [...], w części dotyczącej działki nr [...] o pow. [...] m2. Decyzją z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z dnia [...] września 1998 r., nr [...] stwierdzającej nabycie przez Dzielnice Gminę W. [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], o pow. [...] m2, w części dotyczącej działki nr [...] o powierzchni [...] m2. W odpowiedzi na skargę I. I. z dnia 21 marca 2007 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby móc organowi administracji wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ ten musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Obie te przesłanki zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 13 września 2004 r. akta postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostały doręczone Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji. Od tej daty rozpoczął bieg termin do ponownego merytorycznego rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Warszawskiego z dnia [...] listopada 1992 r. i [...] września 1998 r. Poza sporem pozostaje okoliczność, że do daty wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, to jest do dnia 21 marca 2007 r., organ administracji publicznej nie załatwił sprawy po wyroku uchylającym wskazane wyżej decyzje. Tym samym skarżąca miała legitymację do wystąpienia ze skargą w trybie określonym w art.154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie z treścią art.154 § 3 ustawy, załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w art.154 § 1 ustawy nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Stosownie do treści art.154 § 6 ustawy wysokość grzywny wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.