I SA/Wa 909/06

WyrokWSA w Warszawie2006-09-04

Skład orzekający: Joanna Banasiewicz, Maria Tarnowska, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu pierwszej instancji informujące o braku podstaw prawnych do ponownego ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, od którego strona wniosła odwołanie, może być uznane za decyzję administracyjną, od której przysługuje odwołanie?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania, ponieważ pismo organu pierwszej instancji informujące o braku podstaw prawnych do ponownego ustalenia odszkodowania nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołanie przysługuje wyłącznie od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła o wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Organ pierwszej instancji (Starosta) poinformował pismem o braku podstaw prawnych do ponownego ustalenia odszkodowania. Strona wniosła odwołanie od tego pisma do organu drugiej instancji (Wojewody), który stwierdził niedopuszczalność odwołania, uznając pismo Starosty za niebędące decyzją administracyjną. Strona wniosła skargę do WSA na postanowienie Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie WSA Maria Tarnowska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Magdalena Zając po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2006 r. sprawy ze skargi B. S. i C. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość oddala skargę. Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania B. i C. S. od pisma Starosty N. z dnia [...] listopada 2005 r., znak [...], w sprawie odszkodowania za działkę zajętą pod poszerzenie drogi publicznej [...] w miejscowości C., gmina C., wywłaszczonej decyzją Naczelnika Gminy C. z dnia [...] czerwca 1987 r. nr [...]. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia powołano następujące okoliczności faktyczne i prawne. Pismem z dnia 31 sierpnia 2005 r. B. i C. S. wystąpili do Starosty N. z wnioskiem o wypłatę odszkodowania za działkę zajętą pod poszerzenie drogi publicznej [...] w miejscowości C., gmina C., wywłaszczonej decyzją Naczelnika Gminy C. z dnia [...] czerwca 1987 r. nr [...], żądanie to zostało ponowione w piśmie z dnia 21 października 2005 r. Starosta N. pismem z dnia [...] listopada 2005 r., znak [...] poinformował B. i C. S. o braku podstaw prawnych do ponownego ustalenia odszkodowania za wskazaną wyżej działkę. Wojewoda [...] wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wydanego w wyniku odwołania wniesionego przez skarżących, że stosownie do art. 127 § 1 kpa odwołanie przysługuje od decyzji wydanej w pierwszej instancji tylko do jednej instancji i tylko jeżeli czynność organu administracji publicznej jest decyzją administracyjną. W sprawie badanej przez organ drugiej instancji z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia uznać należało, że wniesione odwołanie było niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego Wojewoda [...] stwierdził, że organ pierwszej instancji ma obowiązek zakończenia prowadzonej sprawy poprzez wydanie decyzji merytorycznej. Od powyższego postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r. B. i C. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jego uchylenie oraz nakazanie Wojewodzie [...] uregulowanie zobowiązań Skarbu Państwa wobec nich zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w terminie dwóch miesięcy. Skarżący wskazali, że przedmiotowe postanowienie przekracza zakres wynikający z treści art. 123 § 2 kpa i bez przeprowadzenia postępowania pozbawia ich rekompensaty, o którą wystąpili na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną. Wskazali, że fakt niewypłacenia im wynagrodzenia odszkodowawczego nie został podważony jakimkolwiek dowodem w okazanych im aktach sprawy. Ich wnioski o wypłacenie rekompensaty z tytułu pozbawienia własności działki z dnia 31 sierpnia 2005 r. i z dnia 21 października 2005 r. zostały, jak to odkreślili – odrzucone - przez Starostę N. pismami z dnia [...] września 2005 r. i z dnia [...] listopada 2005 r. bez rozpatrzenia przedstawionych w nich argumentów. Również Wojewoda [...] bez wcześniejszego merytorycznego uzasadnienia uznał dochodzenie przez nich roszczeń za niedopuszczalne. Skarżący stwierdzili, że ich wniosek o rekompensatę za szkody, wbrew twierdzeniom Wojewody [...] zamieszczonym w postanowieniu nr [...], nie jest żądaniem o ponowne ustalenie odszkodowania lecz o spełnienie zobowiązań Skarbu Państwa. W ocenie skarżących nie może stanowić dowodu na wypłacenie im odszkodowania jednostronne oświadczenie Urzędu Gminy C. o dokonaniu tej czynności, zaś w aktach sprawy brak było jakiegokolwiek dowodu na wypłacenie tego odszkodowania. Nieruchomość, której dotyczyło niniejsze postępowanie w dniu 31 grudnia 1998 r. była we władaniu Skarbu Państwa bez uregulowanego wynagrodzenia na rzecz skarżących, co stanowi okoliczność do żądania uregulowania zobowiązań nowego właściciela na rzecz dotychczasowego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Organ drugiej instancji podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] stwierdzając jednocześnie, że w skardze nie wskazano na żadne nowe okoliczności sprawy, które mogłyby wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oceniając we wskazanym wyżej zakresie zaskarżone postanowienie, po rozważeniu podniesionych przez skarżących zarzutów Sąd uznał, że nie dają one podstaw do podważenia jego legalności, bowiem rozstrzygnięcie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Stosownie do treści art. 127 § 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Zgodnie z art. 127 § 2 kpa właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że uruchomienie trybu odwoławczego nastąpić może wówczas, gdy w pierwszej instancji zostanie wydana decyzja administracyjna, od której strona wniesie odwołanie. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania Sądu bezsporne jest, że Starosta N., działający jako organ pierwszej instancji nie wydał decyzji administracyjnej w postępowaniu wszczętym na żądanie skarżących zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r., będącym według określenia B. i C. S. wnioskiem o rekompensatę za działkę gruntu przejętą na drogę publiczną w miejscowości C. , gmina C. Organ skierował jedynie do skarżących pisma informacyjne z dnia [...] września 2005 r. i następne z dnia [...] listopada 2005 r. Od tego ostatniego pisma skarżący wnieśli odwołanie do Wojewody [...]. Prawidłowo organ odwoławczy stwierdził jego niedopuszczalność, na podstawie art. 134 kpa, skoro pismo z dnia [...] listopada 2005 r. nie jest decyzją administracyjną. Dodatkowo zauważyć należy, że jak słusznie stwierdzono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Starosta N. winien zakończyć postępowanie z wniosku skarżących z dnia [...] listopada 2005 r. decyzją administracyjną. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło