I SA/Wa 91/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Sobielarska Asesor WSA Jerzy Siegień Protokolant Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2005 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2003 r., nr [...] w przedmiocie kary dyscyplinarnej oddala skargę I SA/Wa 91/05 UZASADNIENIE Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] marca 2003 r., nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] listopada 2002 r. orzekającą o zastosowaniu kary dyscyplinarnej wobec E. M., polegającej na udzieleniu nagany z wpisem do centralnego rejestru rzeczoznawców majątkowych. W uzasadnieniu organ wskazał następujący stan faktyczny i prawny: Decyzja z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] orzekająca karę dyscyplinarną wydana została na podstawie wyników postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez Komisję Odpowiedzialności Zawodowej. Komisja stwierdziła, że w operatach szacunkowych sporządzonych dla potrzeb ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczenie nieruchomości (działek) pod projektowaną obwodnicę drogi krajowej na zlecenie Starostwa Powiatowego w J. 1) z dnia 8 marca 2001 r., w którym określiła wartość rynkową [...] działek położonych w J. 2) z dnia 12 marca 2001 r., w którym określiła wartość rynkową [...] działek położonych we wsiach L., P. i P. doszło do naruszenia przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. 2000 r. Nr 46, poz. 543), przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 98, poz. 612) i standardów zawodowych. Rzeczoznawca majątkowy określając wartość rynkową naruszyła m.in. przepisy art. 175 ust 1 poprzez liczne błędy pisarskie i merytoryczne w tabelach porównawczych, gdzie w różnych operatach podano różne opisy cech dla tej samej nieruchomości porównawczej, art. 134 ust 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie w procesie wyceny przeznaczenia działek niezgodnie z zapisami planu miejscowego, art. 153 ust 1 ustawy i § 5 ust 3 rozporządzenia Rady Ministrów z uwagi na niespełnienie warunków podobieństwa prawnego i fizycznego poprzez przyjęcie do porównania cen transakcyjnych uzyskanych przy sprzedaży gruntów budowlanych jako podobnych do nieruchomości wycenianej, § 36 ust 3 rozporządzenia Rady Ministrów poprzez błędne podanie rodzaju określanej wartości jako alternatywnego sposobu użytkowania WRA, co stanowi przekroczenie zapisu w Standardzie III. 1 pkt 2.2. Do wyceny działki nr [...] z dnia 12 marca 2001 r. zastosowano nieodpowiednią metodologię w stosunku do celu wyceny, naruszając przepis art. 154 ustawy. Błędnie określony przedmiot wyceny narusza przepis § 1 i § 3 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów i Standard II. 1 pkt 2.3. Komisja Odpowiedzialności Zawodowej stwierdziła, że w następstwie zastosowanej procedury szacowania i błędów mających wpływ na wartość rynkową nieruchomości, sporządzone operaty szacunkowe naruszają przepisy prawa w stopniu uniemożliwiającym ich wykorzystanie dla przyjętego celu wyceny. W oparciu o wniosek Komisji o zastosowanie kary dyscyplinarnej organ wydał decyzję. W wyniku wniosku zainteresowanej o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że nie wskazano nowych przesłanek mogących mieć wpływ na wynik sprawy, zaś postępowanie wyjaśniające dotyczące E. M. zostało prawidłowo przeprowadzone. Komisja Odpowiedzialności Zawodowej dopuściła, jako materiał dowodowy wszystko, co miało znaczenie dla sprawy i mogło przyczynić się do jej wyjaśnienia. W przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym były rozważane przez Komisję wszystkie dokumenty, fakty i okoliczności, na których oparto rozstrzygnięcie i uzasadnienie wydanej decyzji Prezesa. Dlatego też organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła zainteresowana, wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenia art. 10 kpa przez niezapewnienie czynnego udziału w postępowaniu, nie zapoznanie z zebranym materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji i niemożność ustosunkowania się do tego, ani złożenia stosownych wyjaśnień, a także nieudzielenia głosu poza odpowiedzią na pytanie w czasie posiedzenia Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 19 lutego 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wskazał, że skarżąca składała wyjaśnienia na piśmie oraz ustnie na posiedzeniu zespołu, a nadto akta znajdowały się w Urzędzie Mieszkalnictwa i były dostępne dla skarżącej. Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1271 ze zm.) niniejsza skarga stała się przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 194 ust 2 w związku z art.175 ust 1 i 178 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 z późn. zm.) postępowanie wyjaśniające przeprowadza Komisja Odpowiedzialności Zawodowej. Stosownie do treści § 42 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, dotyczących działalności zawodowej (Dz. U. z 1998 r. Nr 115, poz. 745) Komisja Odpowiedzialności Zawodowej przeprowadza postępowanie wyjaśniające i wydaje rozstrzygnięcie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. W czasie postępowania wyjaśniającego osoba, której dotyczy to postępowanie i jej obrońca mają prawo zadawania pytań świadkowi, a także składania wniosków dowodowych i oświadczeń. Stosownie do treści art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Organ odwoławczy rozpoznaje sprawę w oparciu o art. 138 kpa, przy czym, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę. Organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie co oznacza, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji. W przedmiotowej sprawie organ odwoławczy, rozpatrując ponownie sprawę dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego, a w przedmiocie podnoszonych zarzutów stwierdził, że nie zawierając one żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Procedura postępowania wyjaśniającego została przeprowadzona prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wynik postępowania przed Komisją Odpowiedzialności Zawodowej, która wydała rozstrzygnięcie w oparciu o całościowy materiał dowodowy stanowił podstawę decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (art. 194 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami). Skarżąca, co wynika z protokołu, mogła składać wyjaśnienia i oświadczenia, złożyła też wyjaśnienia dodatkowe na piśmie. Zarzuty skarżącej co do nieznajomości protokołu posiedzenia, w którym uczestniczyła oraz niemożności wypowiedzi nie znajdują, zdaniem Sąd uzasadnienia, skoro protokół został przez skarżącą podpisany, a zapytana czy chce wnieść skargę wyjaśnienia, skarżąca - jak wynika z protokołu - oświadczyła, że "nie, w trakcie zadawanych pytań". Nadto nie znajduje uzasadnienia zarzut, że skarżąca nie była zapoznana z zebranym materiałem, skoro akta znajdowały się w Urzędzie Mieszkalnictwa i w każdym momencie były dla niej dostępne. Skoro zatem podstawą decyzji organu był wynik prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, a nie zostały wykazane nowe okoliczności mogące mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia, to brak jest podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja narusza prawo. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w oparciu o art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.