I SA/Wa 913/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. U Z A S A D N I E N I E W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo, W. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 3 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...], w związku z brakiem kognicji sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 123, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przy czym bezzasadność należy rozumieć jako niedopuszczalność skargi. Jak wynika z akt sprawy, Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2009 r. uznał skargę W. K. złożoną na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r. za niedopuszczalną z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Oznacza to, że przedmiotowa skarga uznana została za niedopuszczalną. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji. P O S T A N O W I E N I E Dnia 3 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. K. na pismo Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r., nr [...] będące odpowiedzią na kolejną skargę W. K. z dnia 24 września 2007 r. informujące, że z uwagi na nieczytelną treść skargi organ nie może się merytorycznie do niej odnieść. W przedmiotowym piśmie zawarta była również prośba organu o czytelne opisanie sprawy i skierowanie do organów, które są właściwe do jej rozpatrzenia. W uzasadnieniu skargi W. K. zawarł szereg zarzutów dotyczących funkcjonowania organów administracji państwowej oraz samorządowej. Wskazał, że organy Gminy B., Wojewoda [...] oraz Kancelaria Prezesa Rady Ministrów "udzielają mu błędnej odpowiedzi". W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej oddalenie wskazując, że W. K. kilkakrotnie przesyłał na adres Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pisma, których forma graficzna uniemożliwiała ich odczytanie i udzielenie merytorycznej odpowiedzi. Pomimo wezwań skarżący nie sformułował czytelnie pism w związku z czym pozostawiane one były bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu pisma Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2007 r. będącego przedmiotem skargi nie można zaliczyć do aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Treść niektórych zarzutów skarżącego skłania raczej do uznania, że skierowana do Sądu skarga mogłaby być uznana za skargę obywatelską, którą rozpatruje organ właściwy w rozumieniu art. 229 kpa w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, o którym mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże na jej załatwienie, jak również na bezczynność w jej załatwieniu również nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi W. K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.