I SA/Wa 916/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 916/10 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 916/10 w sprawie ze skargi E. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 916/10 odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez E. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 916/10 w sprawie ze skargi E.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. E.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzone przez siebie zażalenie z dnia 23 czerwca 2011 r. na powyższe postanowienie Sądu z dnia 10 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego – o czym E.J. został poinformowany (k-77 akt sądowych). Z akt sprawy nie wynika również by E.J. był sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym, nauk prawnych, a tylko w takim przypadku w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 175 § 2 wyżej wskazanej ustawy, przymus adwokacko-radcowski nie miałby zastosowania. Skoro skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, nie będąc do tego uprawnionym, to zażalenie takie należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.