I SA/Wa 917/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie WSA Emilia Lewandowska (spr.) WSA Beata Ziomek Protokolant Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi Nadleśnictwa P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [....] kwietnia 2004 r. nr [....] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę I SA/Wa 917/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., postanowieniem z dnia [....] kwietnia 2004 r., nr [....], utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta [....] z dnia [....] marca 2004 r., nr [....] opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w P. i oznaczonej w ewidencji gruntów nr [....]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że działka nr [....] położona w P., obręb [....], zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [....] kwietnia 2000 r., nr [....] ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego z [....] r., nr [....], poz. [....]), przeznaczona jest w wydzielonej części pod poszerzenie ul. [....]. Słusznie zatem Burmistrz Miasta [....] orzekł, iż wydzielenie z działki nr [....] działki nr [....] na poszerzenie drogi jest zgodne z ustaleniami planu miejscowego. Postanowienie opiniujące zgodność planowania podziału z ustaleniami planu miejscowego jest częścią postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości (tak NSA w wyroku z dnia 23 września 1998 r., sygn. akt SA/Rz 899/98; G. Bieniek, A. Hopfer, Z. Marmaj, E. Mzyk, R. Źróbek, Komentarz do ustawy o gospodarce nieruchomościami, Zielona Góra 2000 r., wyd. II, t. II, s. 27 oraz w uchwale z dnia 1 marca 1998 r., sygn. akt OPK 1/99, ONSA 1999, nr 3, poz. 84). Postanowienie to wyłącznie określa, czy proponowany podział jest zgodny z planem miejscowym, nie rozstrzyga zaś merytorycznie o zgłoszonym żądaniu, to jest nie orzeka ostatecznie o podziale. W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Skarb Państwa - Lasy Państwowe Nadleśnictwo [....] zarzucił naruszenie art. 61 § 1 kpa, gdyż w ocenie skarżącego brak jest podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania o podział nieruchomości z urzędu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Wojewódzki sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organy administracji, w toku rozpoznawania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd władny jest stwierdzić nieważność bądź uchylić zaskarżoną decyzję z przyczyn wskazanych w art. 145 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli organ administracji publicznej dopuści się naruszenia prawa. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do orzeczenia przez Sąd, zgodnie z powołanym wyżej art. 145, gdyż organy administracji obu instancji orzekły zgodnie z prawem. Zgodnie bowiem z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego opiniuje w formie postanowienia wójt, burmistrz albo prezydent miasta, o czym stanowi art. 93 ust. 4 i 5 powołanej ustawy. Jak to słusznie podniósł organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia opiniowanie zgodności projektu podziału nieruchomości z planem miejscowym jest tylko jednym z etapów postępowania o podział nieruchomości. Wydanie takiej opinii podyktowane jest praktyczną efektywnością postępowania. Skarżący nie kwestionuje zgodności proponowanego podziału z planem miejscowym, co przyznaje wprost w skardze, lecz kwestionuje zasadność prowadzenia podziału przedmiotowej nieruchomości z urzędu. Kwestia zasadności podziału nieruchomości z urzędu nie jest rozstrzygana zaskarżonym postanowieniem, dlatego też Sąd kontrolując zgodność z prawem tego postanowienia nie może rozstrzygać o kwestiach, które nie są objęte tym postanowieniem. Postanowienie to nie orzeka ostatecznie o podziale nieruchomości. Nie jest więc wiadome kiedy i czy w ogóle zostanie wydana decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości. Podnoszone więc przez skarżącego argumenty odnoszące się do zasadności postępowania o podział z urzędu są przedwczesne i nie dotyczą problematyki objętej zaskarżonym postanowieniem. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.