I SA/Wa 917/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-05-28

Skład orzekający: Aneta Żak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca może otrzymać prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeśli posiada stałe dochody i oszczędności pozwalające na pokrycie kosztów postępowania?
Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej tylko wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Wnioskodawca posiada stałe dochody oraz znaczące oszczędności, a jego wydatki nie ograniczają się do podstawowych potrzeb życiowych, co wskazuje, że jest zdolny do pokrycia kosztów postępowania samodzielnie. Wobec tego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym należy oddalić.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył skargę na postanowienie Wojewody stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta W. o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość. Wnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, wskazując w oświadczeniu, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, posiada mieszkanie, samochód, oszczędności oraz dochody z emerytury, a także ponosi różne wydatki, w tym na potrzeby niepodstawowe.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym wnioskodawcy J. P.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G., J. P. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. W skardze na postanowienie Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania J. P. (dalej: skarżący) od decyzji Prezydenta W. z [...] stycznia 2013 r. o odmowie przyznania K. G. odszkodowania za nieruchomość, skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W oświadczeniu złożonym następnie na urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy (PPF) wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, posiada mieszkanie o pow. [...] m2, samochód osobowy [...] (rok prod. [...]), oszczędności w wysokości ok. [...] zł ([...] złotych), zaś łączne dochody jego oraz żony osiągane z tytułu emerytury wynoszą [...] zł (netto), z czego na bieżące utrzymanie skarżący wydaje ok. [...] miesięcznie (czynsz – [...] zł, gaz – [...] zł, czynsz za garaż – [...] zł, leki – ok. [...] zł, benzyna – ok. [...] zł, prywatne wizyty lekarskie - ok. [...] zł, teatr, kino, książki – ok. [...] zł, inne wydatki – ok. [...] zł). Skarżący świadczy ponadto pomoc finansową na rzecz wnuczki w wysokości ok. [...] zł miesięcznie. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W świetle powyższej regulacji brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie, która ze względu na swój stan majątkowy zdolna jest sprostać obowiązkowi poniesienia kosztów tego postępowania we własnym zakresie. W powyższy sposób ocenić zaś należy kondycję finansową skarżącego, który nie tylko posiada stałe źródło dochodów w pokaźnej wysokości, co umożliwia mu bieżące regulowanie zobowiązań finansowych, ale również znaczące oszczędności (ok. [...] zł). Ujawniona przez skarżącego struktura jego wydatków, w ramach której znaczącą pozycję stanowią wydatki niemające charakteru wydatków ponoszonych w celu zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych rodziny (teatr, kino) wskazuje, że skarżący nie może być uznany za osobę ubogą, która nie jest w stanie wygospodarować środki na poniesienie kosztów postępowania. Ponadto należy zauważyć, że wysokość deklarowanych przez stronę wydatków na bieżące utrzymanie się (ok. [...] zł) zestawiona z wysokością comiesięcznych wpływów do jej budżetu domowego ([...] zł) wskazuje, że źródeł pokrycia kosztów zarówno opłat sądowych w sprawie, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy (w ramach których na skarżącym ciąży aktualnie obowiązek uiszczenia wpisu od skargi na zaskarżone postanowienie w kwocie 100 zł; wysokość innych, potencjalnych opłat sądowych każdorazowo nie przekroczy zaś tej kwoty, zaś ich uiszczenie rozłożone będzie w czasie), jak również pokrycia opłat sądowych (w porównywalnej wysokości) w równolegle zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawie skarżącego ze skargi na decyzję Wojewody [...] o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość (sygn. akt I SA/Wa 918/13), upatrywać można w środkach uzyskiwanych z tytułu emerytury. Nie budzi ponadto wątpliwości, że w sytuacji, gdy skarżący uznaje, że skomplikowany charakter sprawy wymaga do jej prowadzenia posiłkowania się pomocą profesjonalnego pełnomocnika procesowego, poniesienie we własnym zakresie kosztów działania takiego pełnomocnika umożliwiają skarżącemu posiadane oszczędności. Z powołanych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło