I SA/Wa 93/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.Z. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie skargi na działanie organu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 stycznia 2017 r. E.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W jej treści wskazano że wzywa ona Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do przekazania sprawy z całością akt do właściwego sądu administracyjnego w celu wszczęcia postępowań dyscyplinarnych i karnych wobec osób odpowiedzialnych za naruszenia wobec niej oraz wypłaty odszkodowania od Skarbu Państwa w wysokości 100000 zł tytułem nawiązki, w związku z powództwem o celowe działania Urzędu i Ośrodka Pomocy Społecznej. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie jej przedmiotu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r. skarżąca wskazała, że zaskarża decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., decyzje Ośrodka Pomocy Społecznej nr [...] i [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz wystawione przez Dyrektor OPS [...] pismo z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W przepisie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powyższy przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny, nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej spawie sposób redakcji skargi z dnia 5 stycznia 2017 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez skarżącą uniemożliwiał Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Nie można bowiem w sposób niebudzący wątpliwości wskazać przedmiotu wniesionej do Sądu skargi E.Z. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania przedmiotu skargi. Zdaniem Sądu skarżąca nie wykonała wezwania Sądu w taki sposób, aby skardze mógł być nadany dalszy bieg. Nie wiadomo bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu. Skarżąca w piśmie z dnia 27 kwietnia 2017 r. wskazała, że zaskarża decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., decyzje Ośrodka Pomocy Społecznej nr [...] i [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. oraz wystawione przez Dyrektor OPS [...] pismo z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Stwierdzić jednak należy, iż skarżąca nie mogła skargą z dnia 5 stycznia 2017 r. zaskarżyć ww. decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. i pisma z dnia [...] lutego 2017 r. wydanych po wniesieniu skargi. W związku z powyższym uznać należy, że skarga E.Z. obarczona była brakami formalnymi polegającymi na nieprecyzyjnym oznaczeniu przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.