I SA/Wa 931/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. M. i T. M. na orzeczenie Komisji Majątkowej z dnia [...] stycznia 2008 r., sygn. akt [...] w przedmiocie przekazania nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Z. M. i T. M. (dalej: skarżący) skargą z dnia [...] maja 2016 r. zakwestionowali orzeczenie Komisji Majątkowej z dnia [...] stycznia 2008 r., sygn. akt [...] w przedmiocie przekazania nieruchomości. Skargę tę wnieśli za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że Komisja Majątkowa została zniesiona z dniem [...] marca 2011 r., a wcześniej funkcjonowała poza strukturami organizacyjnymi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, które zapewniało jedynie jej obsługę organizacyjno-techniczną. Minister podkreślił również, że nie jest następcą prawnym zniesionej Komisji Majątkowej i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania, którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Komentarz, Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 299 - 303). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest zapadłe orzeczenie Komisji Majątkowej w przedmiocie przekazania nieruchomości. W tożsamej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 687/07, na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienie prawne: "czy do orzeczenia Komisji Majątkowej, o której mowa w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.), wydanego na podstawie art. 63 ust. 4 tej ustawy, ma zastosowanie art. 3 § 2 pkt 1 lub pkt 4 p.p.s.a.?". W sprawie rozpoznania ww. zagadnienia prawnego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2009 r., sygn. akt II OPS 1/08, w składzie siedmiu sędziów, zawiesił postępowanie. Natomiast postanowieniem z dnia 25 listopada 2013 r. wydanym w tej samej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania, wskazując w uzasadnieniu tego postanowienia, że postępowanie nie może być podjęte, ponieważ w toku postępowania w tej sprawie powstała przyczyna zawieszenia postępowania w postaci utraty zdolności sądowej przez organ będący stroną w tej sprawie, co stanowi obligatoryjną przesłankę zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, postępowanie w sprawie zagadnienia prawnego nie zostało podjęte przez Naczelny Sąd Administracyjny, a więc kwestia ta nie jest jeszcze wyjaśniona. Od treści podjętej uchwały niewątpliwie zależy zatem sama możliwość poddania sądowej kontroli kwestionowanego skargą orzeczenia. Należy nadto wskazać, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądów co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por.: postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt: I FZ 221/08 LEX nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma dodatkowe znaczenie w sferze prawa publicznego. W ocenie tut. Sądu, ze względu na charakter spornego zagadnienia, występuje w niniejszej sprawie zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., która daje podstawę do zawieszenia postępowania sądowego przed tut. Sądem. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienie prawne ujęte w cytowanym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 687/07.