I SA/Wa 938/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska Sędziowie NSA Anna Lech (spr.) asesor WSA Joanna Skiba . Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2006 r. sprawy ze skargi B. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po zapoznaniu się z odwołaniem B. P. od decyzji Zastępcy Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] przyznającej zasiłek rodzinny na dzieci M. P., J. P., E. P., E. P. oraz dwa dodatki z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej na zasadzie art. 134 kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. przyznano B. P. zasiłek rodzinny na czworo dzieci oraz dwa dodatki z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej od 1 stycznia 2006 r. do 31 stycznia 2006 r. Decyzja doręczona została B. P. w dniu 20 lutego 2006 r. Termin do złożenia odwołania upłynął zatem w dniu 6 marca 2006 r. Odwołanie skarżąca sporządziła natomiast w dniu 10 marca 2006 r. i w tym dniu złożyła w organie pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, że nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia na podstawie art. 134 kpa. Organ zaznaczył ponadto, że termin do złożenia odwołania jest terminem zawitym. Czynność procesowa dokonana po upływie takiego terminu jest z mocy prawa bezskuteczna i to bez względu na przyczyny spóźnienia. Z istoty tego terminu wynika, że nigdy nie może on być przedłużany. Zakaz ten dotyczy zarówno stron jak i organów prowadzących postępowanie administracyjne. W skardze na powyższe postanowienie B. P. wniosła o przyznanie jej świadczeń rodzinnych wraz z dodatkami na dzieci. W obszernym uzasadnieniu skarżąca opisała swoja trudną sytuację majątkową i rodzinną oraz przedstawiła przebieg czynności, które podejmowała od września 2005 r. w celu uzyskania świadczeń. B. P. zaznaczyła, że o możliwości wniesienia odwołania od pozytywnej decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 10 marca 2006 r., kiedy to po raz kolejny przebywała w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w P. Wcześniej nie widziała, że możliwość taka istnieje. Skarżąca podniosła ponadto, że nie zgadza się, aby jej dzieci ponosiły konsekwencje cudzej niekompetencji i niewiedzy oraz jej czterodniowego opóźnienia do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie z dnia [...] marca 2006 r. nie narusza prawa. Na wstępie podkreślić należy, że warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Zgodnie natomiast z art. 129 § 1 kpa odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Termin do wniesienia odwołania wynosi czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 kpa). Organ odwoławczy obowiązany jest w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie wniesione zostało w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 kpa. Jeżeli organ stwierdzi, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, wydaje wówczas postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stosownie do treści art. 134 kpa. Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja Zastępcy Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] stycznia 2006 r. została doręczona B. P. w dniu 20 lutego 2006 r. Termin do wniesienia odwołania upływał zatem – jak słusznie zauważył organ odwoławczy - w dniu 6 marca 2006 r. Odwołanie wniesione zaś zostało dopiero w dniu 10 marca 2006 r., a więc po upływie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącej decyzji organu pierwszej instancji. Zasadnie zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przyjęło, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co skutkowało z kolei wydaniem postanowienia na mocy art. 134 kpa o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Zauważyć należy, że wnosząc odwołanie skarżąca nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu wraz z uprawdopodobnieniem, że uchybienie nastąpiło bez jej winy (art. 58 § 1 kpa). Dodatkowo wskazać trzeba, że skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego. Pouczenie, zgodnie z treścią art. 107 § 1 kpa, znajdowało się w końcowej części uzasadnia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2006 r. W myśl powołanego art. 107 § 1 kpa decyzja powinna zawierać między innymi pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Bezzasadne są zatem podnoszone przez skarżącą twierdzenia, że nie wiedziała o możliwości wniesienia odwołania od decyzji pozytywnej, skoro decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r., jak wyżej wskazano, zawierała stosowne pouczenie. Nadmienić również należy, że przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia, nie zaś prawidłowość decyzji przyznającej B. P. zasiłek rodzinny oraz dwa dodatki z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej. W ocenie sądu zaskarżone postanowienie wydane zostało bez naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Niezależnie od tego wskazać jednak trzeba, że z treści skargi wynika, iż skarżącej chodzi o przyznanie świadczeń nie od 1 stycznia 2006 r., lecz od września 2005 r., ale w tej sprawie skarżącej przysługuje prawo zwrócenia się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z wnioskiem o przyznanie jej stosownych świadczeń rodzinnych za okres od września 2005 r. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.