I SA/Wa 941/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie NSA Anna Łukaszewska - Macioch asesor WSA Marta Laskowska (spr.) Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. D. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. orzekającej o odmowie stwierdzenia posiadania przez M. D. uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia przedstawiono następujący stan sprawy. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. orzekł o odmowie stwierdzenia posiadania przez M. D. uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego. Od powyższej decyzji M. D. złożył odwołanie, nadając je we francuskim urzędzie pocztowym w dniu 8 lipca 2004 r. Następnie pismem z dnia 7 września 2004 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu M. D. wskazał, że decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2004 r. otrzymał zwykłą przesyłką pocztową. Decyzja organu zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania za pośrednictwem organu wojewódzkiego do Ministra Infrastruktury, w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Odwołujący wskazał, że telefonicznie zwrócił się do urzędników [...] Urzędu Wojewódzkiego o podanie szczegółów dotyczących sposobu wniesienia odwołania. Ani z informacji telefonicznej, ani z pouczenia zawartego w decyzji nie wynika, że wysyłając odwołanie przez francuski urząd pocztowy strona nie dochowa terminu do wniesienia odwołania. O fakcie uchybienia terminu M. D. dowiedział się z pisma [...] Urzędu Wojewódzkiego, które otrzymał w dniu 2 września 2004 r. Po rozpatrzeniu wniosku stwierdzono, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. została doręczona M. D. w dniu 28 czerwca 2004 r., zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 lipca 2004 r. M. D. nadał odwołanie we francuskim urzędzie pocztowym w dniu 8 lipca 2004 r., jednakże w myśl art.57 § 5 kpa termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Minister Infrastruktury stwierdził, że zgodnie z art.58 § 1 i § 2 kpa w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Oceniając brak winy zainteresowanego – jak podaje organ – należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przyjmuje się, że brak winy zachodzi, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy zastosowaniu największej w danych warunkach staranności. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wynika, że jedyną przeszkodą w dochowaniu terminu do złożenia odwołania jest niewiedza skarżącego i nieznajomość prawa. Okoliczność ta nie może być jednak uznana za usprawiedliwiającą niedopełnienie wniesienia odwołania w terminie. Brak jest podstaw – zdaniem organu – do uwzględnienia zarzutu naruszenia przez organ I instancji art.9 kpa, tj. obowiązku należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. D. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu swojej skargi wskazał, że oddalając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Minister Infrastruktury przyjął, że jedyną przeszkodą w dochowaniu terminu była niewiedza skarżącego i nieznajomość prawa. Skarżący podał, że jedną z podstawowych zasad wyrażoną w art.9 kpa jest zasada obowiązku organów udzielania informacji faktycznej i prawnej, a przepis ten nie uzależnia obowiązywania lub możliwości stosowania prawa od znajomości przepisów przez obywateli. Organy administracji publicznej mają obowiązek udzielania stronie informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącego nie dopuścił się on niedbalstwa i ze szczególną starannością postępował według informacji i wskazówek organu administracyjnego. Dodatkowo skarżący podniósł, że decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. otrzymał przesyłką zwykłą pozostawioną w skrzynce pocztowej, a taki sposób doręczania pism w postępowaniu administracyjnym jest sprzeczny z art.39 kpa, który nakazuje dokonywanie doręczeń za pokwitowaniem przez pocztę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał swoją argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Rozpatrując wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uprawniony do kontroli legalności zaskarżonych decyzji na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2005 r. narusza przepisy procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując analizy akt administracyjnych stwierdzić należy, że decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. orzekająca o odmowie stwierdzenia posiadania przez M. D. uprawnień do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami państwa polskiego zawierała pouczenie, że stronom służy prawo wniesienia odwołania, za pośrednictwem organu do Ministra Infrastruktury w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzja powyższa została przesłana na adres M. D. do Francji, listem zwykłym. Stosując się do pouczenia zawartego w decyzji, dochowując 14 - dniowego terminu M. D. złożył odwołanie od tej decyzji. Przesyłka nadana została we Francji w dniu 8 lipca 2004 r. Jednakże dotarła do [...] Urzędu Wojewódzkiego w dniu 26 lipca 2004 r. Pouczając stronę o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji organ administracji winien był pouczyć także, iż w myśl art.57 § 5 kpa termin ten uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Zgodnie z treścią art. 9 kpa organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Naruszenie zasady udzielania stronie informacji polega w niniejszej sprawie na udzieleniu informacji niepełnej, niewyczerpującej, która zawężona została tylko okoliczności wskazującej, że stronom służy prawo wniesienia odwołania, za pośrednictwem organu do Ministra Infrastruktury w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. W sytuacji udzielenia stronie informacji niepełnej i zachowanie się strony zgodnie z taką informacją, nie może powodować dla niej ujemnych konsekwencji. Stosownie do art. 58 § 1 kpa uchybiony termin należy przywrócić na prośbę zainteresowanego, gdy uprawdopodobni on, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy. W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż skarżący przesłankę tę spełnili. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy.