I SA/Wa 941/19
WyrokWSA w Warszawie2019-07-11
Skład orzekający: WSA Dariusz Pirogowicz, WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta, który nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w określonym terminie, pomimo wcześniejszych grzywien i wezwań, podlega kolejnej grzywnie i czy jego bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent miasta, który przez wiele lat nie wykonał prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, pomimo dwukrotnego wymierzenia grzywny i licznych wezwań, podlega kolejnej grzywnie. Sąd stwierdził również, że taka długotrwała bezczynność stanowi rażące naruszenie prawa, ponieważ organ nie podjął skutecznych działań w celu załatwienia sprawy, a podnoszone przez niego okoliczności nie usprawiedliwiają niewykonania wyroku.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku WSA z 2014 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie sześciu miesięcy. Pomimo upływu wielu lat, dwukrotnego wymierzenia grzywny i licznych wezwań, organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia. Prezydent twierdził, że opóźnienia wynikają z dużej ilości spraw i konieczności weryfikacji materiału dowodowego. Ostatecznie organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania po wniesieniu kolejnej skargi.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi grzywnę w wysokości 4.000 zł, stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oddalił skargę w pozostałej części i zasądził od Prezydenta na rzecz skarżących kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) Protokolant specjalista Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2019 r. sprawy ze skargi E. P. i E. P. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 67/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 4.000 (cztery tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz E. P. i E. P. solidarnie kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
E. P. i E. P. pismem z [...] marca 2019 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 67/14, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku z [...] grudnia 2012 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] - w terminie sześciu miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny na podstawie art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a., w wysokości 10000 zł, stwierdzenie, że zaistniała bezczynność po wydaniu wyroku ma charakter rażący, o przyznanie na podstawie art. 154 § 7 P.p.s.a. na rzecz skarżących sumy pieniężnej określonej na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślili, że wyrok z 10 kwietnia 2014 r. uprawomocnił się, a akta administracyjne wraz z prawomocnym wyrokiem zostały zwrócone organowi [...] sierpnia 2014 r. Mimo wcześniejszych wyroków wymierzających grzywnę (z dnia 22 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 1658/15 i 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1810/16) oraz mimo wystosowanego w dniu [...] sierpnia 2017 r. kolejnego (trzeciego) wezwania do wykonania wyroku Prezydent [...] nadal nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący zaznaczyli, że wszelkie kwestie formalne zostały już ustalone i nic nie stoi na przeszkodzie rozpoznania wniosku i wydania decyzji. Niezrozumiałym jest dalsze, uporczywe prowadzenie postępowania przy równoczesnym braku podjęcia jakichkolwiek czynności celem rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Do dnia sporządzenia przedmiotowej skargi skarżący nie otrzymali żadnej informacji w tym zakresie.
Odnosząc się do wniosku o przyznanie sumy pieniężnej skarżący powołali stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne podkreślając, że spełnione zostały przesłanki do zastosowania tego środka. Skarżący podnieśli, że na skutek bezczynności organu strona odczuwa negatywne skutki związane z niepewnością, pozbawiona jest przysługującej ochrony prawnej, co powoduje, że traci wiarę i zaufanie do władzy publicznej. W ocenie skarżących ponieśli oni uszczerbek w postaci długotrwałego rozpoznawania sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podkreślając, że z dniem [...] grudnia 2016 r. zarządzeniem nr [...] wprowadzona została w Biurze Spraw Dekretowych procedura postępowania w zakresie spraw rozpatrywania wniosków w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami i konieczna była ponowna weryfikacja zgromadzonego materiału dowodowego. Celem uzupełnienia materiału dowodowego pismem z [...] kwietnia 2019 r. zwrócono się do pełnomocnika stron o przedłożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii stosownego postanowienia spadkowego.
Organ zaznaczył, że podjęte czynności zmierzają do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Opóźnienia w rozpatrywaniu spraw spowodowane są ponadto m.in. bardzo dużą ilością wpływającej do Biura Spraw Dekretowych korespondencji w sprawach odszkodowawczych. Waga tych spraw, ich złożony charakter, stopień skomplikowania stanów faktycznych nie pozwala na dotrzymywanie terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie w kpa.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 11 lipca 2019 r. pełnomocnik skarżących przedstawił szereg dokumentów jako dowód uzupełniający, w tym m.in. decyzję Prezydenta [...] z [...] maja 2019 r. nr [...], mocą której umorzono postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość [...] oraz odwołanie od tej decyzji, które to dokumenty mają świadczyć o uchylaniu się organu od merytorycznego załatwienia sprawy. Decyzja z [...] maja 2019 r. nadesłana została przez organ przy piśmie z dnia [...] maja 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 154 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie obie przesłanki zostały spełnione.
W aktach sprawy znajduje się pismo skarżących z [...] sierpnia 2017 r., którym wezwano Prezydenta [...] do wykonania wyroku z 10 kwietnia 2014 r.
Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Jak wynika z analizy akt odpis prawomocnego wyroku z 10 kwietnia 2014 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie sześciu miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu [...] sierpnia 2014 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu [...] lutego 2015 r. Mimo to Prezydent [...] nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym orzeczeniem. W wyniku zaś wniesionych skarg kolejnymi wyrokami z 22 grudnia 2015 r. sygn. akt I SA/Wa 1658/15 i 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1810/16 wymierzono Prezydentowi grzywnę w wysokości odpowiednio 1000 zł oraz 5000 zł. W orzeczeniach tych Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz oddalił skargę w części dotyczącej przyznania sumy pieniężnej.
Jak wynika z analizy akt – wbrew podnoszonym w odpowiedzi na skargę twierdzeniom - pomimo powyższych dwóch orzeczeń wymierzających grzywnę, Prezydent [...] nie podejmował w istocie działań mających na celu zgromadzenie koniecznego materiału dowodowego i wydanie rozstrzygnięcia. Stosowne czynności podjęto w kwietniu 2019 r. Pismem z [...] kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżących do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Po wykonaniu zaś przedmiotowego wezwania (pismo pełnomocnika stron z dnia [...] kwietnia 2019 r.) Prezydent wydał decyzję z dnia [...] maja 2019 r., mocą której umorzył postępowanie w sprawie odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomości. Przy czym zauważyć trzeba, że decyzja wydana została po wniesieniu przez skarżących kolejnej (trzeciej) skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny.
W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z 10 kwietnia 2014 r. terminu na załatwienie sprawy, a także uwzględniając, że w/w wcześniejszymi wyrokami z 22 grudnia 2015 r. i 9 stycznia 2017 r. wymierzono Prezydentowi grzywnę w związku z niewykonaniem wyroku, Sąd uznał, że kolejna grzywna w wysokości 4000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą. Uwzględniono przy tym, że Prezydent decyzją z [...] maja 2019 r. rozpoznał wniosek o przyznanie odszkodowania.
Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu po wyroku z 10 kwietnia 2014 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że po wpłynięciu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy działania mające na celu zakończenie sprawy podjęte zostały - jak wyżej wskazano – jedynie w kwietniu 2019 r. Sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania - mimo dwóch kolejnych wyroków wymierzających grzywnę – została przez organ załatwiona dopiero w maju 2019 r., a więc wyznaczony w wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r. termin został znacznie przekroczony. Przy czym podkreślić trzeba, że wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności (duża ilość spraw, stopień ich skomplikowania, czy też fakt, że wprowadzono nowa procedurę postępowania) nie stanowią usprawiedliwienia niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego.
Sąd uznał ponadto brak podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących o przyznanie od organu na ich rzecz sumy pieniężnej, o której mowa w art. 154 § 7 P.p.s.a. Zauważyć należy, że podnoszone w skardze okoliczności dotyczące poczucia niepewności, utraty wiary i zaufania do organów władzy publicznej, a także uszczerbek poniesiony w związku z długotrwałym rozpoznawaniem sprawy nie stanowią podstawy do uwzględnienia żądania. Skarżący nie wykazali w istocie krzywdy jaką ponieśli na skutek niewykonania przez organ wyroku z 10 kwietnia 2014 r. Podkreślić trzeba, że suma pieniężna, określona w art. 154 § 7 P.p.s.a., powinna być stosowana w sytuacjach wyjątkowych. Stanowi ona formę zadośćuczynienia za niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu i konieczność zastosowania tego szczególnego środka powinna być właściwie uzasadniona, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Skarga w tej części podlegają więc oddaleniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach (na które składają się po 200 zł wpisu od skargi oraz po 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika) orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło