I SA/Wa 944/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 944/09 w sprawie ze skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 18 lipca 2009 r. W. K. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 944/09 - odrzucającego skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...]. W piśmie tym organ poinformował o pozostawieniu, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a., podania skarżącego bez rozpoznania. Skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do przepisu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna sporządzona została przez skarżącego osobiście, niespełniając wymogu określonego w art. 175 § 1 i 2 powołanej wyżej ustawy, należało zatem uznać ją za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.