I SA/Wa 946/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) Sędzia WSA Iwona Kosińska Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2011 r. sprawy ze skargi J. Ś. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] odmawiającą J. S. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Decyzja powyższa wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Wnioskiem oznaczonym datą 27 maja 2009 r. J. S. zwróciła się o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości położonej na [...] w miejscowości B. o powierzchni [...] ha. Do wniosku dołączyła oświadczenie o miejscu zamieszkania oraz o stanie realizacji prawa do rekompensaty oraz odpis postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] października 2007 r., sygn. akt [...] stwierdzające nabycie spadku po J. S. Decyzją z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] Wojewoda [...] odmówił potwierdzenia J. S. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez P. K. nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], w byłym województwie [...]. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ wskazał na przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 169, poz. 1418 ze zm.), zgodnie z którym potwierdzenie prawa do rekompensaty następuje na wniosek osoby ubiegającej się o potwierdzenie tego prawa, złożony nie później niż do 31 grudnia 2008 r. Jednocześnie wskazał, że w sprawie niniejszej wniosek taki złożony został po upływie tego terminu tj. w dniu 27 maja 2009 r. Ponadto podał, że w aktach znajduje się kserokopia potwierdzenia nadania (nr przesyłki poleconej [...]) korespondencji kierowanej do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. przez J. S., co do której wnioskodawczyni potwierdziła, że było to w/w wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty. Potwierdzenie nadania nosi natomiast datę [...] sierpnia 2008 r. Organ zauważył jednak, że w aktach znajduje się jedynie kserokopia przedmiotowego potwierdzenia. Ponadto widniejąca na pieczęci placówki Poczty w W., cyfra roku "08" wygląda na ręcznie przerobioną". Sam druk nosi natomiast datę 2009 r. Pismem z dnia 12 października 2010 r. J.S. złożyła odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...]. W odwołaniu wyjaśniła, że wniosek w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty został złożony w terminie, jednak przesyłka zawierająca niniejszy wniosek zaginęła na poczcie. Do wniosku załączyła kserokopię nadania przesyłki poleconej. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Minister Skarbu Państwa, decyzją z dnia [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] i wskazał, że po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego ustalono, że asystent Urzędu Pocztowego [...], który swoim podpisem potwierdził nadanie przesyłki nr [...], która zawierała zdaniem strony wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty, w dniach 4 sierpnia 2008 r. oraz 4 sierpnia 2009 r. nie dysponował wskazanym zakresem numeracji jaki był podany na przedłożonym przez J. S. potwierdzeniu nadania. Wobec powyższego Minister stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu wojewódzkiego. Na decyzję powyższą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła J. S. W skardze zarzuciła organowi, że w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego nie wyjaśniono dokładnie stanu faktycznego oraz zaniechano sprawdzenia informacji podniesionej przez nią w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a mianowicie faktu zarejestrowania wniosku złożonego w 2008 r. w systemie informatycznym [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. oraz pouczenia, że należy złożyć nowy egzemplarz przedmiotowego wniosku. Wskazała ponadto, że organy obu instancji powołują się na dowód nadania przesyłki poleconej i numerze [...], gdy tym czasem przedłożony przez nią dowód nadania nosi numer [...]. Odpowiadając na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że w sprawie zostało przeprowadzone uzupełniające postępowanie wyjaśniające na okoliczność nadania przez skarżącą przesyłki poleconej zawierającej rzekomy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu . Istota sporu między stronami dotyczy kwestii, czy wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty został przesłany organowi przez skarżącą, pocztową przesyłką poleconą noszącą datę 4 sierpnia 2008r., której potwierdzenie nadania nosi numer [...] , a więc w terminie przewidzianym w treści ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP tj. przed dniem 31 grudnia 2008r., czy też jedyny wniosek w tym przedmiocie został przez nią złożony- jak uznał organ - dnia 27 maja 2009r. Organy obu instancji wskazały, że wniosek J. S. jest spóźniony, gdyż do akt administracyjnych w sierpniu 2008r. nie wpłynęła żadna korespondencja. Niezależnie od tego Minister Skarbu Państwa podniósł, że data roczna na pieczątce widniejącej na potwierdzeniu nadania domniemanej przesyłki, złożonym przez skarżącą na dowód wysłania wspomnianej korespondencji, została ręcznie przerobiona na rok 2008, czego potwierdzeniem jest widoczne "poprawienie" cyfry 9 na cyfrę 8 w oznaczeniu roku, jak i fakt, że na odwrocie formularza dowodu nadania widnieje data druku 2009r. Skarżąca twierdzi jednak, że dysponuje dowodem nadania przesyłki listowej skierowanej do organu I instancji, wysłanej z placówki Poczty Polskiej w W. za numerem [...] (brak jej w aktach sprawy), która zawierała wniosek złożony z zachowaniem terminu wymienionego w ustawie. Zarzuca, że organy obu instancji naruszyły art.7 i 77 k.p.a., w ten sposób, że błędnie ustaliły, iż skarżąca przedstawiła dowód nadania przesyłki o numerze [...] . Minister Skarbu Państwa, w ramach dyspozycji art.136 k.p.a. wystąpił do Urzędu Pocztowego w W. z zapytaniem kiedy w tej placówce zostało nadane pismo skarżącej, którego numer nadania to [...]. W odpowiedzi uzyskał informację, że asystent Urzędu, który swoim podpisem potwierdził nadanie wskazanej przesyłki, ani w dniu 4 sierpnia 2008r. ani w dniu 4 sierpnia 2009r. nie dysponował zakresem numeracji podanym na potwierdzeniu nadania. Ani w aktach administracyjnych ani w załącznikach do skargi nie ma żadnego dokumentu w postaci dowodu nadania przesyłki pocztowej, który nosi wymieniony przez J. S. numer [...]. Analiza treści dołączonej do akt kserokopii dowodu nadania omawianej przesyłki prowadzi do wniosku, że opatrzona jest ona numerem [...] a nie [...] jak to gołosłownie podnosi skarżąca. Sąd w pełni akceptuje i podziela argumentację organów obu instancji, odnośnie oceny i interpretacji omawianego dokumentu. Jego analiza nie pozostawia wątpliwości, że nosi on numer [...] oraz, że został wypełniony na druku wyprodukowanym w 2009r,, która to data widnieje na jego rewersie, urząd Pocztowy zaprzeczył aby mógł być nadany w dniu 4 sierpnia 2008r. W aktach sprawy nie ma także żadnych innych dowodów, które pozwoliłyby na przyjęcie, że wniosek o potwierdzenie prawa do rekompensaty został złożony w ustawowym terminie. Wobec przeciwnych twierdzeń skarżącej pracownicy organu sporządzili notatkę urzędową z dnia 22 września 2010r., że żaden wniosek J. S.w sierpniu 2008r. nie wpłynął ani nie został zarejestrowany. W nawiązaniu do treści skargi wskazać wypada, że wniosek skarżącej o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego grafologa nie znajduje, zdaniem Sądu orzekającego, żadnego uzasadnienia. W okolicznościach tej sprawy, organ zakwestionował bowiem datę nadania pisma widoczną na pieczęci jako przerobioną wobec daty druku uwidocznionej na odwrocie. Powyższe przesądza, że porównywanie próbek pisma byłoby w tym przypadku nieprzydatne dla rozstrzygnięcia zaistniałego sporu. Przeprowadzenie ,żądanego przez skarżącą, dowodu z zeznań świadków na okoliczność wpłynięcia wniosku w ustawowym terminie także nie zasługuje na akceptację, skoro zarówno analiza dowodu nadania przesyłki oraz treść notatki urzędowej sporządzonej przez pracownika organu zaprzecza powyższemu. Wskazana analiza prowadzi do wniosku , że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Stosownie do treści art. 5. 1. ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, potwierdzenie prawa do rekompensaty następuje na wniosek osoby ubiegającej się o potwierdzenie tego prawa, złożony nie później niż do dnia 31 grudnia 2008 r. Wskazany termin jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. Roszczenie z nim związane wygasa wraz z jego upływem. Jak wynika z akt sprawy wniosek skarżącej został złożony w dniu 27 maja 2009r. a więc po upływie terminu. Zarzuty skargi, że organ nieprawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, gdyż w aktach sprawy powinien znajdować się wcześniejszy wniosek przesłany przez skarżącą wraz z innymi dokumentami przesyłką poleconą o numerze [...] lub też [...] nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym sprawy. Powyższe oznacza, że organ prawidłowo orzekł o odmowie prawa do rekompensaty w oparciu o treść art. 7 ust. 2 cytowanej ustawy, wskazując na niespełnienie przez niego warunku zakreślonego jej brzemieniem. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).