I SA/Wa 948/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska Sędziowie NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant J. G. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 r. sprawy ze skargi J. K. i R. K. na niewykonanie przez Wojewodę Mazowieckiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1609/06 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego i o wymierzenie grzywny 1. wymierza Wojewodzie Mazowieckiemu grzywnę w wysokości 2500 (dwa tysiące pięćset) złotych; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. zasądza od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżących J. K. i R. K. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1609 /05 uchylił postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] zawieszające postanowienie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę. Sąd, uchylając powyższe postanowienia Wojewody Mazowieckiego stwierdził, że organ odwoławczy utrzymując zaskarżone postanowienie oparł się na okoliczności nie podnoszonej przez organ I instancji tj. braku ostatecznej decyzji Wojewody stwierdzającej nabycie przez Skarb Państwa lub właściwą jednostkę samorządu terytorialnego prawa własności gruntu zajętego pod drogę publiczną. Natomiast z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] Wojewoda Mazowiecki stwierdził nabycie przez Gminę L. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 roku prawa własności nieruchomości położonej w L., zajętej pod część ulicy [...] oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i nr [...], która to decyzja stała się ostateczna w dniu 27 grudnia 2005 r. Poza tym, organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się do prawidłowości przyjętej przez Starostę L. podstawy prawnej zawieszenia, a zatem w istocie nie dokonał kontroli zaskarżonej decyzji. Ten sposób działania organu odwoławczego narusza art. 138 § 1 kpa w zw. z art. 144 kpa. Sąd podzielił również zarzuty odnośnie naruszenia przez organ odwoławczy art. 6,7,8,11 i art. 15 kpa. Powyższy wyrok uprawomocnił się 18 stycznia 2007 r., doręczony zaś został organowi wraz z aktami 9 marca 2007 r. Pismem z dnia 19 marca 2007 r. zatytułowanym "ponaglenie", strona wniosła do Wojewody Mazowieckiego o niezwłoczne rozpatrzenie zażalenia z dnia 27 czerwca 2006 r. na postanowienie Starosty Powiatu L. z dnia [...] czerwca 2006 r. i o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] Wojewoda Mazowiecki uchylił postanowienie Starosty L. z dnia [...] czerwca 2006 r., zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w L. przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] Wojewoda Mazowiecki sprostował oczywistą omyłkę w swoim postanowieniu z dnia [...] maja 2007 r. w ten sposób, że w nagłówku na stronie 1 postanowienia zamiast daty " [...].05.2007 r." winno być "[...].05.2007". Pismem z dnia 8 maja 2007 r., J. i R. małż. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz o ukaranie organu grzywną. Wnieśli ponadto o poinformowanie właściwych organów o stwierdzonych uchybieniach w zakresie sprawności postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wymierzenie grzywny następuje w razie uwzględnienia skargi wniesionej przez stronę, która uprzednio zwróciła się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Z powołanego wyżej przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Poza sporem pozostaje fakt, że organ administracji publicznej po wyroku Sądu z dnia 22 listopada 2006 r. uchylającym postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2006 r. do dnia wniesienia skargi nie podjął żadnego rozstrzygnięcia, a tym samym, w ocenie Sądu, niewątpliwie pozostawał w tym okresie w bezczynności. Spełniony został również drugi warunek skutecznego wniesienia skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pismo małżonków K. z dnia 19 marca 2007 r. skierowane do Wojewody Mazowieckiego, zatytułowane "ponaglenie", w istocie pełniło funkcję wezwania, o którym mowa w art. 154 § 1 powołanej ustawy, gdyż wskazywało na niezałatwienie ich sprawy. W ocenie Sądu, niepodejmowanie przez organ rozstrzygnięcia sprawy objętej tym wnioskiem w terminie oraz trybie wskazanym w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, stanowi niczym nieuzasadnioną zwłokę w wykonaniu wyroku sądowego, a zatem zostały spełnione przesłanki wymierzenia z tego tytułu organowi grzywny. Bez znaczenia przy tym dla przyjęcia takiego stanowiska jest fakt sprostowania daty postanowienia z dnia "[...] maja 2007" na " [...] maja 2007". Zgodnie bowiem z art. 286 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 35 § 3 kpa termin do rozpoznania środka odwoławczego wynosi 30 dni . Skoro organ wojewódzki otrzymał akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku w dniu 9 marca 2007 r., to termin do rozpoznania zażalenia skarżących upływał 9 kwietnia 2007 r. Tym samym, po tej dacie organ pozostawał w bezczynności. Zgodnie z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Tak więc Sąd, oceniając zasadność skargi na niewykonanie wyroku, bierze pod uwagę stan istniejący w czasie jej wnoszenia. Oznacza to, że Sąd zobowiązany jest uwzględnić skargę wniesioną na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., jeżeli w dniu jej wniesienia organ pozostawał w stanie bezczynności i nie wykonał prawomocnego wyroku sądu administracyjnego w zakresie określonym w tym przepisie. Dotyczy to również sytuacji, która miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdy już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpatrzeniem przez sąd, organ wykonał ostatecznie nałożony na niego prawomocnym wyrokiem obowiązek, aczkolwiek dokonał tego z przekroczeniem ustawowego terminu. Wymierzenie grzywny na podstawie powyższego przepisu ma bowiem za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale także element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Wymierzając grzywnę w wysokości 2500 zł Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpatrywanej sprawy będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz zapewni, iż organ wojewódzki zwróci w przyszłości należytą uwagę na wywiązywanie się z obowiązków nałożonych na niego wyrokami sądowymi. Tym samym Sąd uznał, że nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek skarżących dotyczący poinformowania organu nadzoru o zaistniałych nieprawidłowościach i w tym zakresie skargę należało oddalić. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 154 § 6 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.