I SA/Wa 952/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 czerwca 2017 r. J. W. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia wychowawczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie przesłane zostało skarżącemu przesyłką poleconą i doręczenie nastąpiło w trybie art. 44 § 4 kpa. W myśl art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego (art. 44 § 1 pkt 1 kpa). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa). Z adnotacji znajdującej się na przesyłce zawierającej zaskarżone postanowienie wynika, że z uwagi na niemożność doręczenia przesyłkę zawierającą odpis zaskarżonego postanowienia pozostawiono w dniu 25 października 2016 r. na okres 14 dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o pozostawieniu pisma umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 3 listopada 2016 r. Zwrot przesyłki do nadawcy nastąpił w dniu 9 listopada 2016 r. Wymogi skutecznego doręczenia zostały zatem zachowane. Doręczenie zaskarżonego postanowienia, w świetle art. 44 § 1 pkt 1 i § 4 kpa, nastąpiło skutecznie w dniu 8 listopada 2016 r. Tym samym określony w art. 53 § 1 P.p.s.a trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 grudnia 2016 r. Z akt sądowych wynika natomiast, że skarga nadana została w dniu 5 czerwca 2017 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a.. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.