I SA/Wa 954/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi D. W. i J. W. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uwłaszczeniowej postanawia odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. W. i J. W. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że w ustawowym terminie skarżące nie usunęły braków formalnych skargi przez nadesłanie czterech egzemplarzy skargi. W dniu 19 sierpnia 2008 r. skarżąca D. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie czterech egzemplarzy skargi. We wniosku o przywrócenie terminu podniosła, że w dniu 5 lipca 2008 r. doznała zawału serca i przebywała na oddziale intensywnej opieki medycznej do dnia 8 lipca 2008 r. Wobec czego uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Do przedmiotowego wniosku skarżąca załączyła zaświadczenie lekarskie stwierdzające, iż w w/w okresie doznała zawału serca, co uniemożliwiało jej uzupełnienie braków formalnych skargi oraz oświadczenie J. W. Z treści oświadczenia J. W. wynika, że w dniu 7 lipca 2008 r. zostały skutecznie doręczone jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie czterech egzemplarzy skargi z pouczeniami, że nadesłanie odpisów skargi przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku, adresowane do niej i do D W. Ponadto J. W. dodała, że przeoczyła wezwanie do nadesłania czterech odpisów skargi. Nie poinformowała D. W. po powrocie ze szpitala o doręczonej dla niej przesyłce sądowej, bowiem w jej przekonaniu wykonała wszystkie ciążące na nich obowiązkach umożliwiających merytoryczne rozpatrzenie skargi. Jednocześnie strona nadesłała cztery egzemplarze skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dale zwanej p.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2). Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się, np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar(B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Wyd. C. H. Beck, Warszawa 1996, str. 296). Tak więc nagła choroba nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem ona możliwości dokonania czynności procesowej i nadania pisma przez pocztę, przez domownika. Ta kwestia została już wyjaśniona w orzecznictwie NSA (m. in. w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt I OZ 1004/07) Z akt sprawy wynika, że skargę wniosła D. W. i J. W. J. W. skutecznie odebrała wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi również w imieniu D. W. wraz z pouczeniem, że nadesłanie odpisów skargi i uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku. Ponadto skarżące zamieszkują pod tym samym adresem, co oznacza, że J. W. jest domownikiem D. W. Należy przy tym zauważyć, że J. W. na skutek wezwania doręczonego w jednej kopercie z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi uiściła wpis sądowy od skargi, natomiast jak sama oświadczyła w piśmie z dnia 19 sierpnia 2008 r. (k.47) przeoczyła wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tym samym można przyjąć, że wnioskodawczyni mogła dokonać czynności procesowej i nadania pisma przez pocztę, przez domownika, który jest jednocześnie w niniejszej sprawie stroną skarżącą, która była solidarnie wezwana z D. W. do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.