I SA/Wa 956/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 956/07 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Sygn. akt I SA/Wa 956/07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 956/07 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. profesjonalny pełnomocnik, będący adwokatem, działający w imieniu skarżącej A. S., złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 956/07 oddalającego skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego, doręczonego skarżącej wraz z uzasadnieniem w dniu 10 grudnia 2007 r. W uzasadnieniu powyższego wniosku pełnomocnik skarżącej stwierdził, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jego winy i spowodowane było przyczynami technicznymi. Wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona została w terminie przewidzianym ustawą, bowiem nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 9 stycznia 2008 r. przez pracownika administracyjnego jego kancelarii adwokackiej. Pracownik sekretariatu kancelarii omyłkowo zaadresował kopertę, wskazując jako adresata przesyłki Naczelny Sąd Administracyjny, zamiast podać jako adresata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, co spowodowało, że przesyłka pocztowa dotarła do właściwego adresata dwa dni po ustawowym terminie. Podniósł, że przedmiotowa omyłka pisarska spowodowana była nieuwagą pracownika administracyjnego kancelarii i nie jest na tyle istotna, aby mogła skutkować przekroczeniem zakreślonego ustawą terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Okoliczności podniesione we wniosku o przywrócenie terminu nie zasługują na uwzględnienie. W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W doktrynie i utrwalonym orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że to brak winy profesjonalnego pełnomocnika jest warunkiem koniecznym przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, z tej racji, że adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz to, że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje, w szczególności za zaniedbanie przez pracownika sekretariatu jego kancelarii adwokackiej czynności koniecznej do zachowania terminu procesowego zleconej przez adwokata, nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt III CKN 1052/98, LEX nr 50719). Jeżeli strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania szczególnej zawodowej staranności w postępowaniu przez tego pełnomocnika. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z linią orzecznictwa prezentowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 maja 2004 r. sygn. FZ 7/04, niepubl., mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Pełnomocnik nie może wnioskować o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, powołując się na brak winy strony w błędach popełnianych przez pełnomocnika. Na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawczyni z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej powinien zadbać o terminowe i rzetelne dokonanie czynności procesowej. Skoro pełnomocnik skarżącej zlecił dokonanie czynności pracownikowi swojej kancelarii, to ciążył na nim obowiązek starannego wyboru tej osoby lub odpowiedniego jej pouczenia. Wszelkie czynności dokonane przez pełnomocnika strony w granicach udzielonego umocowania pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. Oznacza to, że wszelkie czynności pełnomocnika, jak i wszelkie jego zaniechania, mające miejsce w zakresie udzielonego mu pełnomocnictwa pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla mocodawcy. Nie może zatem pełnomocnik powoływać się na niedbalstwo, nieuwagę, czy też brak należytej staranności w wykonaniu poruczonej czynności ze strony osoby, której zlecił nadanie skargi kasacyjnej do Sądu, gdyż jest to jego zaniedbanie. Pojęcie winy strony (pełnomocnika strony) w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona (pełnomocnik strony) upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Pełnomocnik powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych, zaś przy dochowaniu należytej staranności powinien, jako profesjonalista, dopilnować, aby czynność procesowa został dokonana terminowo (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r. sygn. FZ 110/04 i FZ 133/04, niepublikowane). Okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik skarżącej nie spełniają warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i brak było podstaw do jego uwzględnienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Sygn. akt I SA/Wa 956/07 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 956/07 oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia środka zaskarżenia doręczony został skarżącej A. S. w dniu 10 grudnia 2007 r. Od powyższego wyroku w dniu 10 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiona została osobiście – co wynika z prezentaty Biura Podawczego Sądu (karta 54 akt sądowych) – przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem, skarga kasacyjna w imieniu skarżącej A. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl przepisu art. 177 § 1 tej ustawy, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie zawodowy pełnomocnik, będący adwokatem, wniósł skargę kasacyjną w dniu 10 stycznia 2008 r., uchybiając trzydziestodniowemu terminowi, określonemu w art. 177 § 1 powołanej ustawy, bowiem ostatni dzień terminu do jej wniesienia upłynął w dniu 9 stycznia 2008 r. Skarga kasacyjna wniesiona więc została z naruszeniem art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z powyższych względów, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.