I SA/Wa 96/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: WSA Tomasz Wykowski WSA Piotr Przybysz Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2014 r. sprawy ze skargi I.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J.,T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S. i C.S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących: I.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J.,T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S. i C. S. kwotę 729 (siedemset dwadzieścia dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I.C., M.P., J.C., J.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G. E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S., A.S. i C.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13, uwzględniającego skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. [...] nr [...] i zobowiązującego Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. W skardze skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że mimo wezwania Prezydenta W. pismem z dnia 29 listopada 2013 r. do wykonania wyroku, organ nie dotrzymał wyznaczonego przez Sąd terminu i nie wydał decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi oraz o nierozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu organ podniósł, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem W. prowadzone jest – z wniosku spadkobierców dawnego właściciela nieruchomości – postępowanie o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. [...] nr [...], zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ugn". Organ wskazał, że na mocy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13, został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie z dnia 16 kwietnia 2013 r. do dnia 10 listopada 2013 r. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. pełnomocnik stron został poinformowany, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r.. Jednocześnie jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień 30 czerwca 2014 r. Prezydent W. wniósł o nierozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 96/14 umorzył postępowanie sądowe w zakresie wynikającym ze skargi J.C., M.P., J.C. i A.S. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 8 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę I.C., M.M, A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S. i C.S., zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. "[...]" nr [...] - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 12 listopada 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 124/13 dowodu doręczenia – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 10 września 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisów art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ zareagował na pismo pełnomocnika spadkobierców S.S. z dnia 29 listopada 2013 r. wzywające do wykonania wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r. oraz na skargę z dnia 6 grudnia 2013 r. na niewykonanie powyższego wyroku Sądu. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżących informację o niemożności rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie zakreślonym w wyroku Sądu, z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji celem wykazania przesłanek z art. 215 ust. 2 ugn. Jednocześnie organ na podstawie art. 36 § 1 Kpa wyznaczył nowy termin na załatwienie sprawy, wskazując, że decyzja zostanie wydana do dnia 30 czerwca 2014 r. Poza tym obecny na rozprawie pełnomocnik organu oświadczył, że zwłoka w załatwieniu sprawy wynika również z konieczności zabezpieczenia środków finansowych na wypłatę ewentualnego odszkodowania. Nie można pominąć i tego, że niniejsza sprawa należy do spraw skomplikowanych, ponieważ opiera się na wykazaniu przesłanek istniejących w odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia i udowodnienia. W tej sytuacji Sąd uznał, że grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu adekwatną do okoliczności sprawy sankcją finansową. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).