I SA/Wa 960/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie WSA Iwona Kosińska WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" w [...] na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej na rzecz skarżącego Stowarzyszenia "[...]" w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23), po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia "[...]" w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1998 r., znak [...], dotyczącej stwierdzenia nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] o pow. [...] ha, położonej w jednostce ewidencyjnej [...] obręb [...]. W uzasadnieniu organ wskazuje, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, która stanowi odstępstwo od ogólnej zasady trwałości decyzji ostatecznych, wyrażonej w art. 16 § 1 Kpa. Przesłanki stanowiące podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego określone zostały w art. 145 §1, art. 145a i art. 145b Kpa. Zgodnie z przepisem art. 147 Kpa wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do wznowienia postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wojewoda [...] podnosi, że Stowarzyszenie "[...]" przekroczyło termin jednego miesiąca liczony od daty, w której dowiedziało się o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1998 r. Uchybienie powyższego terminu upoważnia organ do odmowy wznowienia postępowania, tj. do wydania postanowienia o którym mowa w art. 149 § 3 Kpa. Od powyższego postanowienia Stowarzyszenie "[...]" wniosło zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania komunalizacyjnego dotyczącego działki nr [...]. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] na podstawie art. 149 § 2 i § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 Kpa, po rozpatrzeniu zażalenia Stowarzyszenia "[...]" w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], utrzymała zaskarżone postanowienie w mocy. Organ odwoławczy w uzasadnieniu nie kwestionuje faktu, że podanie o wznowienie postępowania zostało złożone przez Stowarzyszenie "[...]" z przekroczeniem terminu. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wskazuje, że wraz z zażaleniem Stowarzyszenie złożyło wniosek o przywrócenie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Zdaniem Komisji, złożenie takiego wniosku dopiero na etapie postępowania zażaleniowego nie może zostać uznane za skuteczne. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. Stowarzyszenie "[...]" wniosło skargę na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016 r., a tym samym wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić skargę, o ile stwierdzi, iż przy wydaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ administracji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taką właśnie sytuację Sąd stwierdził w przedmiotowej sprawie. Skarżące Stowarzyszenie wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] złożyło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Jak wynika z treści postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r., decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1998 r., nr [...], w sprawie której skarżące Stowarzyszenie wniosło o wznowienie postępowania stała się decyzją ostateczną, bowiem nie została zaskarżona w toku instancji. Do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania właściwym jest organ pierwszej instancji, który wydał przedmiotową decyzję. Zatem w tym stanie rzeczy Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa powinna ów wniosek przekazać do organu pierwszej instancji. Nie można uznać, że nie powstał obowiązek rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wniosku o przywrócenie terminu, z tego powodu, że został złożony dopiero na etapie postępowania zażaleniowego. Zdaniem Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może być wniesiony także na etapie postepowania odwoławczego. W tej sytuacji Sąd uznał, że organ drugiej instancji uznając złożenie takiego wniosku dopiero na etapie postępowania zażaleniowego za nieskuteczne i tym samym pozostawiając go bez przekazania organowi pierwszej instancji do rozpoznania, jednocześnie wydając rozstrzygnięcie w sprawie o wznowienie postępowania, naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania może mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa zobowiązana jest przekazać wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania do właściwego organu pierwszej instancji, jednocześnie do czasu jego ostatecznego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, na podstawie przepisu art. 97 § 4 Kpa zawiesić postępowanie odwoławcze. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa, Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł oparciu o przepis art. 200 Ppsa.