I SA/Wa 961/16

Starszy referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi L. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia : I. przyznać L. R. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, II. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 29 lipca 2016 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielne prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się ze środków otrzymywanych z Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni [...] m ² o wartości szacunkowej [...] zł oraz jest współwłaścicielem domu o powierzchni [...] m ² o wartości szacunkowej [...] zł. Wyjaśnił, że dom o powierzchni [...] m ² odziedziczył w spadku po dziadkach. Dodał, że jest to dom 40 – letni, wymagający remontu i jest on przeznaczony dla syna. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności, wierzytelności, czy przedmiotów wartościowych wnioskodawca oświadczył, że nie posiada. Jako stałe zobowiązania finansowe wnioskodawca podał koszty leczenia w wysokości [...] zł, opłaty za media w wysokości [...] zł, koszty utrzymania domu w wysokości [...] zł oraz kwotę [...] zł tytułem zasądzonych alimentów. Wnioskodawca zaznaczył, że stan zdrowia nie pozwala mu podjąć pracy. Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy o sygn. I SA/Wa 962/16 wynika, że wnioskodawca jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Ponadto, wnioskodawca korzysta z pomocy GOPS w [...] w formie zasiłków celowych oraz wieloletniego programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Ze złożonego do akt sprawy w dniu 22 lutego 2016 r. oświadczenia wynika, że wnioskodawca jest przewlekle chory. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2). Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy jest niewątpliwie na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, w zakresie wniosku wnioskodawcy o zwolnienie od kosztów sądowych umorzono postępowanie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.