I SA/Wa 963/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia - NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie - WSA Monika Nowicka - WSA Jolanta Zdanowicz (spr.) Protokolant Inga Szcześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2004 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę I SA/Wa 963/04 UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2002r. nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzją z dnia [...] maja 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji nr [...] z [...] maja 1990 r. Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicy [...] w zakresie dotyczącym roszczeń co do nieruchomości w. nr [...] położonej przy ul. [...] w W., wynikających z wniosku złożonego przez dawnego właściciela w trybie art. 7 ust. 2 dekretu z 26 października 1945 r., jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ nie podzielił przekonania skarżącego S. o nietrafności decyzji, a także o utracie praw strony przez spadkobierców dawnego właściciela. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło S. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji jako naruszającej art. 156 § 1 pkt 2 kpa, bowiem nie zachodziły przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] maja 1990 r. o oddaniu w użytkowanie S. przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie wskazując, że wobec stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej byłym właścicielom ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości przy ul. [...], istniały przesłanki do wszczęcia postępowania i orzeczenia w przedmiocie nieważności decyzji oddającej grunt "dekretowy" w użytkowanie innemu podmiotowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. reformy sądownictwa administracyjnego powyższa skarga stała się – na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1271 ze zm.) – przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W myśl art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270.) Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z dnia 7 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK252/04 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 1998 r. stwierdzono nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] z dnia [...] lipca 1974 r. odmawiająca byłemu właścicielowi G. H. i W. P. przyznania użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej przy ul. [...], co wywołało ten skutek, że straciła ona moc z datą jej wydania. W ten sposób sprawa ustanowienia użytkowania wieczystego wróciła do stadium w jakim była sprzed decyzji. W myśl pkt 2 art. 7 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr. 50, poz. 279), gmina miała obowiązek uwzględnić wniosek dotychczasowego właściciela, jeżeli korzystanie przez niego z gruntu da się pogodzić z przeznaczeniem gruntu według planu zagospodarowania. Dopóki więc nie zostanie rozpoznany wniosek dotychczasowego właściciela o ustanowienie użytkowania wieczystego, gmina czy poprzednio Skarb Państwa, nie może dysponować tym gruntem na rzecz innych osób, gdyż wniosek właściciela wyprzedza inne wnioski zgłoszone do tej nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela ten pogląd. Mając na uwadze, iż art. 7 ust. 2 dekretu z 26 października 1945 r. kreuje na rzecz poprzedniego właściciela określone prawo podmiotu dające mu pierwszeństwo w ustanowieniu użytkowania wieczystego, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezzasadność argumentacji skarżącego, iż nie zachodziły warunki do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 1990 r. i oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.