I SA/Wa 963/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie niedoręczenia korespondencji postanawia odrzucić skargę. A.L., pismem z dnia 28 marca 2011 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podnosząc, że w/w organ uchyla się od dłuższego czasu od przesłania mu niedoręczonej korespondencji pocztowej. Skarżący wniósł, aby Sąd nakazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przesłanie mu przedmiotowej korespondencji. A.L. wskazał, że wnosi również skargę na "nieznaną decyzję administracyjną tego Kolegium, o ile okazałoby się, że niedoręczona korespondencja pocztowa taką decyzję zawierała, a on zostałby wskutek jej niedoręczenia pozbawiony prawa wnioskowania o ponowne rozpatrzenie sprawy". W uzasadnieniu skargi skarżący zaznaczył, że w kwietniu 2004 r. zaginęła (nie została doręczona) korespondencja pocztowa, skierowana do niego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. Nastąpiło to wskutek błędnego oznaczenia daty odbioru awizowanej przesyłki przez pracownika poczty. Niestety prośba o ponowne przesłanie niedoręczonej korespondencji została przez organ zignorowana. O tym, że w dniu [...] marca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało decyzję, którą miał on prawo otrzymać, a której treść nadal nie jest mu znana, skarżący dowiedział się zaś w ostatnim czasie z pisma innego organu administracji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że decyzja z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] została wysłana do skarżącego w dniu 8 kwietnia 2004 r. W dniu 23 kwietnia 2004 r. przesyłka została zwrócona z adnotacją, że nie została podjęta w terminie. Zgodnie z art. 44 § 1 kpa - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji - w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres siedmiu dni w swojej placówce, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się w urzędzie właściwej gminy na okres siedmiu dni, w przypadku doręczania pisma przez pracownika lub upoważnioną osobę lub organ. W myśl zaś art. 44 § 2 kpa, zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata albo jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy; w tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia terminu, o którym mowa w § 1. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podkreśliło, że zawiadomienie o złożeniu pisma w placówce pocztowej zostało umieszczone w dniu 13 kwietnia 2004 r., zatem termin jego odbioru upłynął w dniu 20 kwietnia 2004 r. Przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 21 kwietni 2004 r., zgodnie z powołanym art. 44 kpa. Z kolei w dniu 4 maja 2004 r. do Kolegium wpłynęło pismo skarżącego o ponowne przesłanie w/w korespondencji. W tej sytuacji pismem z dnia 21 czerwca 2004 r. poinformowano go, że z treścią decyzji z dnia [...] marca 2004 r. można zapoznać się w siedzibie Kolegium. Pismo to również nie zostało przez skarżącego odebrane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić trzeba, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy bowiem ona kwestii podlegającej kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się ona w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga dotyczy działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. i ma charakter skargi powszechnej, określonej przepisami art. 227 i nast. kpa. Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 kpa nie podlegają zaś kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Zaznaczyć przy tym trzeba, że przedmiotem skargi powszechnej uregulowanej w Dziale VIII kpa mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skoro zatem przedmiotowa sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że nawet gdyby przyjąć, iż skarga A.L. z dnia 28 marca 2011 r. stanowi w istocie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2004 r., nr [...] to i tak podlegałaby ona odrzuceniu. Zauważyć bowiem trzeba, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca decyzję z dnia [...] marca 2004 r., skierowana do A.L., ze względu na "mieszkanie zamknięte" została pozostawiona w dniu 13 kwietnia 2004 r. na okres 7 dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o korespondencji pozostawiono w skrzynce oddawczej. Następnie w dniu 21 kwietnia 2004 r. przedmiotowa przesyłka została zwrócona do nadawcy. Wymogi skutecznego doręczenia określone w art. 44 kpa (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania w/w decyzji) zostały więc zachowane. Doręczenie decyzji z dnia [...] marca 2004 r. - stosownie do treści art. 44 kpa -nastąpiło skutecznie w dniu 20 kwietnia 2004 r. Termin do wniesienia skargi na powyższą decyzję do wojewódzkiego sądu administracyjnego upływał zatem w dniu 20 maja 2004 r. Jak wynika zaś z akt sądowych sprawy skarga z dnia 28 marca 2011 r. nadana została na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 marca 2011 r., skąd w dniu 11 kwietnia 2011 r. przekazana została (listem poleconym) Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W.. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga ta wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. A zatem podlega ona odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.