I SA/Wa 966/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA – Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 1999 r. sygn. akt I SA 2040/99 odrzucającym skargę A. i M. L. w przedmiocie użytkowania wieczystego gruntu przy ul. [...] [...] w W. postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 12 maja 2005 r. M. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 1999 r. sygn. akt I SA 2040/99 odrzucającym skargę A. i M. L. w przedmiocie użytkowania wieczystego gruntu przy ul. [...] [....] w W. W odpowiedzi na pismo Sądu z dnia 2 sierpnia 2005 r. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania z dnia 12 maja 2005 r., M. L. w piśmie z dnia 9 sierpnia 2005 r. oświadczył, że cofa skargę o wznowienie postępowania z dnia 12 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Cofniecie skargi oznacza rezygnację strony skarżącej z kontynuowania postępowania sądowo-administracyjnego. Cofnięcie skargi, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wiąże Sąd, który nie stwierdza w przedmiotowej sprawie niedopuszczalności cofnięcia skargi o wznowienie postępowania. Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.