I SA/Wa 967/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 roku, nr [...] w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Prezydenta W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 roku, nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lutego 2004 roku, nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do opisanego w postanowieniu gruntu, oraz umarzające postępowanie w przedmiocie zawieszenia. Stosownie do treści art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prezydenta W., czyli organ pierwszej instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ administracji publicznej, który wydał w pierwszej instancji decyzję administracyjną w sprawie, nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie na decyzję administracyjną wydaną w wyniku odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej. Pogląd ten uzasadniony jest tym, że organ wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Mając na uwadze powyższe, wobec wniesienia skargi przez podmiot nieuprawniony, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.